Het persoonlijke is politiek

Boerkaverbod: heeel belangrijk

2012-01-29T09:52:00.006+01:00

Afgelopen week maakte het kabinet bekend dat het -ondanks forse kritiek van de Raad van State- het wetsvoorstel met het boerkaverbod gaat indienen bij de Tweede Kamer. Onze nieuwe minister Spies heeft volgens mijn krant gezegd dat het heel belangrijk is.
Maar belangrijk waarvoor?

Voor onze veiligheid kan het niet wezen, want in vliegtuigen en op het vliegveld zijn boerka's wel toegestaan (je zou de economische belangen van Schiphol eens mogen schaden), en dat zijn de meest terorisme-gevoelige plaatsen die ik ken.

Om op te komen voor onderdrukte vrouwen dan? Een loffelijk streven, maar ik vind het nogal een vreemde gedachtenkronkel om dat te doen door het slachtoffer van vrouwenonderdrukking te gaan bestraffen. Ik geef jou een boete omdat jij je laat onderdrukken. Huh? Dat is net zoiets als het straffen van een vrouw omdat ze verkracht is. Iets wat ze overigens in sommige landen doen.
Slachtoffers bescherm je niet door ze te straffen, maar door ze rechten te geven, en door daders te straffen. Ik zou er nog in kunnen komen wanneer je het iemand dwingen tot het dragen van gezichtsbedekkende kleding strafbaar zou willen stellen.
Bij dit alles moet je je overigens wel afvragen of we het hier wel over slachtoffers hebben? Welke vrouwen dragen in Nederland een boerka (bijna geen) of niqaab (niet meer dan een paar honderd), en waarom doen ze dat? Sommigen zullen het wellicht doen omdat ze moeten van manlijke familieleden, maar naar ik heb begrepen kiest het merendeel er zelf voor, en bestaat een belangrijk deel van de niqaabdragers uit tot de islam bekeerde Westerse vrouwen.
Het stellen van kledingvoorschriften aan vrouwen om ze te beschermen. Dat is ook het argument dat wordt gebruikt in landen waar bedekkende kleding voor vrouwen verplicht is. En ook daar worden de vrouwen gestraft als ze zich niet aan de regels houden, en niet de mannen die door wellust overmand raken. Daar is het een idiote gedachtenkronkel om met kledingvoorschriften vrouwen te beschermen; hier is het dat ook.

Maar waarom is het boerkaverbod dan belangrijk? Omdat we in een open samenleving leven, waarin communicatie heel belangrijk is. Aldus mevrouw Spies.
Ik vind dit, nog afgezien van de discutabele vooronderstelling dat vrouwen in boerka's niet communiceren, een nogal eng argument. Betekent dit dat er een plicht tot communiceren is in de openbare ruimte? Dat ik straks niet alleen door bouwvakkers wordt nageroepen dat ik niet zo chagrijnig moet kijken, maar dat ik er misschien een boete voor kan krijgen omdat dat open communicatie in de weg staat? En wat te denken aan al die mensen die zich volstrekt incommunicabel door de openbare ruimte bewegen omdat hun oren volledig in beslag genomen worden door het geluid uit hun oortjes of koptelefoons? En als je het dan over aantallen Nederlandsers hebt: daar heb je pas echt een probleem te pakken.

Kortom, ik kan geen enkele reden bedenken waarom het boerkaverbod heeeel belangrijk is. Behalve dan om de gedoogpartner tevreden en daarmee de regering in het zadel te houden. En dat is natuurlijk een heel valide argument voor wetgeving waarmne de vrijheid van burgers wordt ingeperkt. Heel belangrijk.

Ik ga weer lopen voor Stichting Kezban

2012-01-25T10:00:00.001+01:00

Vorig jaar liep ik de heldenrace om geld in te zamelen voor Stichting Kezban, waarvoor ik toen ook een project coördineerde (Hallo Kezban). Inmiddels heb ik mijn werk voor het project en de stichting afgerond, maar ik steun ze nog steeds van harte.
Ook dit jaar loop ik daarom weer mee in de heldenrace, voor Stichting Kezban.
Je kunt mij steunen door geld te doneren. Zie daarvoor Margreet de Boer's fondsenwervingspagina
Je kunt ook meelopen in het team Kezban, en zelf bij vrienden, familie en collega's geld ophalen. Je kunt je inschrijven via de website, maar hebt dan wel een wachtwoord nodig. Neem daarvoor even contact met mij op.

Er zijn

2012-01-20T13:33:00.006+01:00

Een belangrijke taak voor een politicus is er zijn. Je moet natuurlijk aanwezig zijn bij de vergaderingen van het orgaan waarin je gekozen bent. Daarnaast moet je acte de présence geven bij je achterban, in de media en bij allerlei organisaties die van belang zijn voor je partij of politieke standpunten.
Soms lijkt het wel of deze aanwezigheid belangrijker is dan het inhoudelijke politieke werk dat je doet. Zo worden politici in de media regelmatig afgerekend op het aantal vergaderingen dat ze hebben gemist, en veel minder op de kwaliteit en effectiviteit van hun daadwerkelijke inbreng.
De roep om aanwezigheid levert voor politici regelmatig dilemma's op. Natuurlijk ben je er bij stemmingen, en bij de vergaderingen die er toe doen. Uitnodigingen om aanwezigheid elders moeten echter wedijveren met het lezen van stukken, het nadenken over en formuleren van vragen, visie en standpunten, het overleggen met mensen die input kunnen geven, en het beroep dat op je wordt gedaan door familie en vrienden, en - voor parttime politici als raadsleden en Eerste Kamerleden- je andere werk.
De kunst is om daar te zijn waar het er toe doet, en er ook te zijn zonder dat je fysiek aanwezig bent.

Waar het er toe doet is voor mij vooral daar waar het politiek strategisch van belang is om een goed netwerk te onderhouden, en bij je achterban; de mensen die je hebben gekozen. Om die reden zal ik blijven proberen om naast de grote landelijke GroenLinks bijeenkomsten regelmatig bijeenkomsten van mijn afdeling, het FemNet en de provincies Groningen en Friesland (waarvoor ik vanuit de EK-fractie contactpersoon ben) te bezoeken. Op dit moment lukt dat goed: vorige week was ik bij de nieuwjaarsbijeenkomst van GrienLinks (Friesland), vanmiddag bij de borrel van Amsterdam-West en morgen bij het quota-debat van FemNet en Dwars.
Verder ga ik wel naar een lezing van de Raad voor de Rechtspraak; maar niet naar een diner van de Goede Doelen loterij. Af en toe naar debatten van maatschappelijke organisaties of studentenverenigingen, maar lang niet zo vaak als ik word uitgenodigd. Er moeten immers ook stukken gelezen en inbrengen geschreven worden.

Er zijn is echter meer dan fysieke aanwezigheid. Er zijn is ook: aandacht hebben en benaderbaar zijn. Dat probeer ik zoveel mogelijk te doen en te zijn. Niet door iedere e-mail van iedere ontevreden burger te beantwoorden; wel door in te gaan op meer politieke vragen en suggesties op de onderwerpen die in mijn portefeuille zitten.

Beschikbare tijd zal altijd een belemmering blijven, maar ik probeer er te zijn. Ik ben in ieder geval hier: mdeboer@groenlinks.nl en op twitter: @margreetdeboer. Voor al uw uitnodigingen, vragen en suggesties, die ik in ieder geval zal lezen, en waar ik mogelijk op in zal gaan.

vergroening van de belastingen

2011-12-12T21:15:00.002+01:00

Hieronder een deel van mijn inbreng op het belastingplan 2012 in de Eerste Kamer: over de vergroening van de belastingen.
Zie voor vragen aan het kabinet over 'het vestigingsklimaat' mijn eerdere blog. Verder besteedde ik nog aandacht aan de Geefwet en de hypotheekrente-aftrek.
Maar hier dus de vergroening:

Met betrekking tot het inzetten van de belastingen voor de verduurzaming van onze economie en samenleving is de fractie van GroenLinks teleurgesteld in deze regering. We zijn weliswaar blij dat de regering het met ons eens is dat vergroening gezien kan worden als nevendoel van de inzet van belastingheffing. Wij betwisten ook niet dat er grenzen zijn aan de vergroening via de belastingheffing, maar naar ons oordeel zijn deze grenzen nog lang niet bereikt.
In de Memorie van Antwoord stelt de regering dat Nederland één van de koplopers in Europa is met milieubelastingen. Kan de regering deze stelling nader onderbouwen, ook kwantitatief?
En hoe ziet die positie er uit na het afschaffen van de kleine belastingen, die vrijwel allemaal een milieudoelstelling hebben? Voorzitter, de fractie van GroenLinks is er een voorstander van dat belastingen die niet langer effectief zijn worden afgeschaft. Met betrekking tot de kleine belastingen die nu afgeschaft worden zijn wij echter niet overtuigd van het gebrek aan effectiviteit. Afschaffing van deze milieubelastingen geeft bovendien een signaal af dat tegenstrijdig is aan onze duurzaamheidsdoelstellingen, zeker wanneer de verwijzing naar andere maatregelen die effectiever zouden zijn niet nader geconcretiseerd kunnen worden.

De fractie van GroenLinks is er - anders dan het kabinet - niet van overtuigd dat verdere vergroening van de belastingen alleen nog in internationaal verband kan plaatsvinden. Ons vestigingsklimaat kan best iets lijden - blijkens het aangehaalde onderzoek van Deloitte - dus waarom niet een voortrekkersrol vervuld? En naar onze overtuiging zal een groener belastingstelsel gunstig kunnen zijn voor de vestiging van ondernemingen die bijdragen aan de hoe dan ook noodzakelijke verduurzaming en vergroening van de economie. Of om het met de woorden van deze regering te zeggen: 'Naast noodzaak en bedreigingen ziet Nederland vooral ook kansen voor de transformatie naar een groene economie met een markt voor duurzame producten.'
Deze woorden komen uit de Nederlandse positie bij de 'Roadmap to a Resource Efficient Europe', oftewel het stappenplan voor efficiënt hulpbronnengebruik in Europa, van de Europese Commissie. In de Memorie van Antwoord bij het Belastingplan 2010 geeft de regering aan de inzet van dit stappenplan te ondersteunen, maar maakt daarbij het voorbehoud dat de mogelijkheid wordt opengelaten per regeling andere doelen te laten prevaleren boven een ongewenst milieu-effect. De GroenLinks fractie maakt zich ernstig zorgen over deze bepleitte uitzondering. De recente klimaattop in Durban, waar Nederland overigens wel zeer minimaal vertegenwoordigd was, laat ons weer opnieuw zien hoe moeilijk het is harde afspraken te maken over milieumaatregelen zoals de beperking van de CO2 uitstoot. De fractie van GroenLinks vreest dat met de mogelijkheid andere doelen te laten prevaleren boven milieu-effecten de te maken afspraken boterzacht zullen worden.
Met betrekking tot de inzet van belastingen voor vergroening stelt de regering bij het stappenplan o.a. : 'Verschuiving van belastingen van arbeid naar energie en grondstoffen beloont gewenst gedrag terwijl vervuilers meer gaan betalen. Dat principe steunt Nederland van harte.' Mooie woorden, maar uit het vervolg kan gelezen worden dat de regering vindt dat Nederland het eigenlijk al goed genoeg doet, en dat vooral andere Europese landen moeten gaan bewegen. Is dat wat de regering bedoelt? Of gaat Nederland ook echt handelen volgens het omarmde principe? Zoals ik eerder al heb aangehaald stelt de regering dat Nederland tot de kopgroep behoort van landen met een hoog percentage aan milieubelastingen. Een onderbouwing van deze stelling heb ik reeds gevraagd. Nu is mijn vraag: Is het de inzet van de regering om tot deze kopgroep te blijven behoren?
De regering stelt in de BNC fiche ook verheugd te zijn dat het stappenplan ingaat op de vergroening van de belastingen, en in principe voor het afschaffen van milieuonvriendelijke subsidies te zijn. Vervolgens volgen er echter een aantal mitsen en maren, waardoor ons in ieder geval niet meer duidelijk is waar de regering eigenlijk nog voor is. Om het maar even concreet te maken en terug te grijpen op onze eerdere schriftelijke vragen: is de regering er een voorstander van om in Europees verband een einde te maken aan de belastingvrijstellingen voor fossiele brandstoffen, en voor de belastingvoordelen voor grootverbruikers van energie? En kan de staatssecretaris toezeggen zich hiervoor in Europa hard te gaan maken? Voorzitter, ik ga er vanuit dat de verwijzing naar Europa voor het nemen van deze groene belastingmaatregelen in de Memorie van Antwoord geen loze woorden waren, en dat de staatssecretaris deze beide toezeggingen kan doen.
De fractie van GroenLinks verwelkomt de steun van het kabinet voor de eerste stap uit het stappenplan- het in kaart brengen van de fiscale en niet-fiscale milieuonvriendelijke subsidies en het aangeven hoe deze uitgefaseerd zullen gaan worden - en gaat er van uit dat de regering hiermee op korte termijn aan de slag gaat. Wanneer denkt de regering met deze inventarisatie en plan voor uitfasering te komen? En kan de regering bevestigen dat de afbouw van de belastingvoordelen voor fossiele brandstoffen en voor grootverbruik van energie deel gaat uitmaken van deze plannen? En dat deze plannen ook concrete voorstellen zullen bevatten voor de verschuivingen van belasting op arbeid naar die op grondstoffen, energie en milieu?

Voorzitter, ik wil ook nog even ingaan op het zogenaamde groen beleggen, of beter gezegd het maatschappelijk beleggen. De GroenLinks fractie is allerminst gerust op de ontwikkelingen op dit gebied. Vanuit het veld horen wij dat de groene beleggingen in rap tempo teruglopen, en dat de verwachting is dat dat per 1 januari a.s. in nog veel rapper tempo zal gebeuren wanneer geen duidelijkheid wordt verschaft over het op een of andere manier voortzetten van een belastingvoordeel voor maatschappelijk beleggen.
Onder druk van Tweede en Eerste Kamer is de Staatssecretaris in de afgelopen weken weer met het veld in overleg getreden, waarvoor dank. Maar de uitkomst van dit overleg is ronduit teleurstellend. In zijn nadere antwoord aan deze kamer van vrijdag jl. concludeert de staatssecretaris dat op dit moment niet kan worden gekomen tot een alternatief voor de geleidelijke afschaffing van de heffingskortingen voor maatschappelijk beleggen. Punt. Geen woord over: wat nu. Uit de beantwoording maak ik op dat het plan van de Nederlandse Vereniging van Banken en anderen aan de inhoudelijke voorwaarden voldoet, en dat het struikelblok alleen nog is gelegen in de eis dat er sprake moet zijn van een vereenvoudiging van de belastingen. Daarbij doet zich de vraag voor wat precies onder vereenvoudiging verstaan moet worden, en of vereenvoudiging een doel op zich is. Is het niet belangrijker om belastingmaatregelen te toetsen aan de eerder door de Tweede Kamer geformuleerde doelstellingen van effectiviteit, efficiency en het de noodzaak van handhaving om overheidsdoelen te bereiken? Ook vraagt de GroenLinks fractie zich af of het feit dat nog geen oplossing is gevonden met betrekking tot de fiscale vereenvoudiging niet vooral te wijten is aan het stilzitten van de staatssecretaris in het afgelopen half jaar?
Voorzitter, wij beginnen ons af te vragen of de staatssecretaris wel een oplossing wil vinden.
Een fiscale regeling voor maatschappelijk beleggen wordt politiek breed gedragen. In de Tweede Kamer diende zoals bekend het CDA hier een motie over in, die na de toezegging van de staatssecretaris nader in overleg te gaan werd ingetrokken. Ik ga er van uit dat die toezegging niet loos was, en dat de staatssecretaris dus echt wil proberen alsnog voor 1 januari 2012 tot een resultaat te komen. Wij vragen de staatssecretaris toe te zeggen dat de heffingskorting ook na 1 januari 2012 1,9% blijft en dat in de komende weken de vereenvoudiging de betrokken sectoren en ministeries nader uitgewerkt wordt

Wat is dat eigenlijk, het vestigingsklimaat?

2011-12-12T20:58:00.004+01:00

Vanavond heb ik in de Eertse Kamer mijn bijdrage in eerste termijn geleverd op het belastingplan 2012, waarin ik he kabinet onder meer kritisch bevraag op de veelvuldig gebruikte dooddoener 'het vestigingsklimaat'. Hieronder de tekst van het betreffende deel van mijn bijdrage. Morgen volgt het antwoord van de staatssecretaris en het vervolg van het debat.

Voordat ik op de afzonderlijke voorstellen van de regering inga wil ik eerst een wat breder thema behandelen, dat in het regeringsbeleid een leidende rol lijkt te spelen: het vestigingsklimaat.
In het antwoord op veel van onze vragen, maar ook op die van andere partijen, stelt de regering dat aanpassingen niet wenselijk zijn omdat dat slecht zou zijn voor 'het vestigingsklimaat'. De regering noemt dit onder andere als antwoord op de vraag wat de consequenties zijn van het hanteren van een maximum voor de 30% regeling, maar ook bij vragen over het beëindigen van belastingvoordelen voor fossiele energie en het grootverbruik van energie.
Het klinkt mooi, het vestigingsklimaat, maar wat bedoelt de regering er precies mee? Hoe is ons huidige vestigingsklimaat in vergelijking met andere Europese landen? Kan de regering daarover kwantitatieve gegevens, harde cijfers dus, verstrekken? Welke rol spelen belastingen en belastingvrijstellingen in 'het vestigingsklimaat'? Wat is precies het effect van de door de regering voorgestelde maatregelen op 'het vestigingsklimaat'? En kan de afwijzing van voorstellen die gedaan zijn met betrekking tot de maximering van de 30% regeling en de afschaffing van de vrijstellingen voor (grootverbruik van) fossiele energie ook kwantitatief onderbouwd worden: wat zijn nu precies de verwachte negatieve effecten voor ons vestigingsklimaat?
Wanneer de regering geen nadere, cijfermatige onderbouwing kan geven van 'het vestigingsklimaat' en de effecten daarop van de verschillende maatregelen, is het te pas en te onpas hanteren van dit begrip niet meer dan een inhoudsloos mantra, een dooddoener.
Dat geldt temeer nu het vestigingsklimaat in Nederland blijkens onderzoek van Deloitte, waarover vorige week werd gepubliceerd, buitengewoon gunstig is; de Pers spreekt zelfs van een belastingparadijs.
Daarbij doet zich dan de vraag voor wat de doelstellingen van de regering zijn met betrekking tot 'het vestigingsklimaat'? Hoe goed moet het zijn? Waar ligt de grens tussen het zijn van een belastingparadijs - hetgeen over het algemeen een negatieve connotatie heeft- en het hebben van een goed vestigingsklimaat voor buitenlandse ondernemingen? Kan de staatssecretaris ingaan op deze vraag, en de doelstellingen daarbij kwantificeren?
En voor welke ondernemingen willen we in Nederland precies een goed vestigingsklimaat hebben? Voor alle ondernemingen, inclusief de zware industrie, of toch met name voor de diensten- en -kennissector? Of willen juist een gunstig vestigingsklimaat scheppen voor ondernemingen die voorop lopen in duurzaamheid, en zich inzetten voor innovatie op dat terrein? En wat betekent een eventuele keuze voor bepaalde sectoren voor de maatregelen die wel of juist niet genomen moeten worden?
En, om nog maar een stap verder te gaan: hoe gewenst is het om het Nederlandse vestigingsklimaat voorop te stellen? Wat betekent dit voor de economische positie en ontwikkelingsmogelijkheden van minder rijke landen? En ligt het niet veel meer voor de hand om het over een Europees vestigingsklimaat te hebben, in plaats van over een Nederlands vestigingsklimaat? Is het niet zo dat het idee is dat de EU één markt is, waarin de concurrentiepositie van bedrijven niet wordt bevoordeeld door overheidsmaatregelen?
Voorzitter, zoals u ziet kan één term een hoop vragen oproepen, vooral als de term niet nader ingevuld wordt, en toch veelvuldig gebruikt wordt als dooddoener. Mijn fractie neemt in ieder geval geen genoegen met een simpele verwijzing naar 'het vestigingsklimaat' in antwoord op vragen. Wat ons betreft zal dat begrip steeds, en ook nu, nader ingevuld en onderbouwd moeten worden.
--

Het onderdeel van mijn bijdrage over de vergroening van de belastingen zal ik in een volgende blog opnemen (anders wordt het zo'n lap tekst)

Sierra Leone

2011-10-24T13:53:00.008+02:00

Afgelopen week was ik in Sierra Leone, om een workshop te geven rond Domestic Violence en mensenrechten. Mijn club Rights 4 Change heeft een instrument ontwikkeld waarmee vrouwen- en mensenrechtenorganisaties een mensenrechten-analyse van lokale regelgeving en beleid kunnen maken, om zo effectiever te kunnen zijn in hun lobby en advocacy. Voor veel organisaties is het doen van onderzoek en het uitvoeren van een analyse nieuw. In Sierra Leone namen zo'n 18 deelnemers van verschillende organisaties uit verschillende regio's deel aan de workshop. Zij besloten hun analyse te richten op het probleem dat de chiefs en traditionele rechtbanken (die onderdeel uitmaken van het juridisch systeem) de nieuwe (2007) wetgeving op het gebied van gendergelijkheid en de bestrijding van huiselijk geweld niet toepassen, waardoor slachtoffers niet de bescherming krijgen waar ze recht op hebben. Tjdens de workshop is een begin gemaakt met het onderzoek; de groep gaat er in de komende maanden zelf verder mee aan de slag.
Een uitgebreider verslag van de workshop is hopelijk binnenkrot op de website van Rights4Change te vinden (nu nog in ontwikkeling); voor nu een paar plaatjes van een mooi, maar erg arm land, met veel krachtige, gemotiveerde mensen.

Maidenspeech over de ID kaart

2011-10-12T10:50:00.006+02:00

Gisteren mocht ik mij maidenspeech houden in de Eerste Kamer.
Hieronder de belangrijkste passages. De hele tekst vind je op de site van de GroenLinks Eerste Kamerfractie.

Mijnheer de voorzitter,

Ik ben niet arrogant, ik ben pedant. Een betweter. Zo omschreef de bekende culinair journalist Johannes van Dam zichzelf in een interview met het Parool van afgelopen weekend. Het onderscheid zat er wat hem betreft in dat je arrogant bent wanneer je je beter voelt dan een ander, terwijl je wanneer je het echt beter weet, en dat wilt laten zien, slechts pedant bent.
Zonder uitgebreid te willen ingaan op het verschil tussen betweterigheid en arrogantie, durf ik wel te stellen dat het kabinet zich met dit wetsvoorstel zowel betweterig als arrogant toont: het kabinet denkt het beter te weten én lijkt zich daarbij verheven te voelen boven zorgvuldigheidsnormen en gezaghebbende oordelen.
(..)
Dit wetsvoorstel is in een periode van drie weken langs de Raad van State en de beide kamers van de Staten Generaal gejast. Met stoom en kokend water. En waarom? Omdat de minister blijkbaar niet voorbereid was op de uitspraak van de Hoge Raad, terwijl deze gelijkluidend was aan de uitspraak van het Hof Den Bosch, nu een jaar geleden. En omdat de minister blijkbaar koste wat het kost de gevolgen van de uitspraak teniet wil doen, zo nodig zonder inhoudelijke discussie. Het gevolg is dat het debat vooral gaat over de formele juridische vraag of het wetsvoorstel juridisch in orde is; of op basis van een andere heffingsgrondslag wel leges kan worden geheven voor de ID-kaart.
(..)
Wat hierbij overigens opvalt is dat de gierende spoed die de regering aan de dag legt naar aanleiding van de Hoge Raad uitspraak alleen de financiële gevolgen van de uitspraak betreft. Want waarom, voorzitter, gaat de minister niet met dezelfde spoed te werk om een eind te maken aan de verplichte afname van vingerafdrukken ten behoeve van de identiteitskaart, nu deze kaart ingevolge de uitspraak van de Hoge Raad niet in de eerste plaats gezien mag worden als reisdocument? Is het niet zo dat daarmee de grondslag van het verplicht afnemen van vingerafdrukken ten behoeve van de ID-kaart is weggevallen?
(..)
De terugwerkende kracht die aan het wetsvoorstel wordt verbonden is wat de GroenLinks fractie betreft onbehoorlijk. Een betrouwbare overheid legt niet met terugwerkende kracht belastende maatregelen op aan burgers. In zeer uitzonderlijke gevallen kan een uitzondering gemaakt worden op dit uitgangspunt, maar dan moet daar een zeer goede reden voor zijn. In zijn antwoord aan deze kamer doet de minister het voorkomen alsof het onderhavige wetsvoorstel voldoet aan alle criteria waarop het gerechtvaardigd kán zijn terugwerkende kracht aan een belastingmaatregel toe te kennen. Er zou sprake zijn van een regeling die beoogt misbruik of oneigenlijk gebruik tegen te gaan; snel ingrijpen zou nodig zijn voor een rechtvaardige belastingheffing; er zou sprake zijn van een evidente omissie in een wet die leidt tot duidelijk onbedoelde gevolgen; terugwerkende kracht zou nodig zijn omdat burgers anders maatregelen treffen waardoor de regeling haar beoogde effect ontbeert, et cetera.
Alsof burgers die een gratis ID-kaart aanvragen halve criminelen zijn die de andere, brave burgers opzadelen met de enorme financiële gevolgen van hun oneigenlijk gebruik.
En het is nogal wat om de consequentie van het onverbindend verklaren van een wettelijke bepaling door de Hoge Raad te betitelen als een evidente omissie in de wetgeving.
Je zou het arrogant kunnen noemen.
(..)

Het kabinet denkt het beter te weten dan de Hoge Raad. Met een formele, technische reparatiewet wil het de gevolgen van de uitspraak van de Hoge Raad teniet doen. De inhoudelijke argumentatie van de Hoge Raad wordt daarbij genegeerd. (..) (de minister lijkt) een insteek te kiezen die diametraal tegenover het oordeel van de Hoge Raad staat. In zijn antwoorden aan deze kamer stelt de minister zonder meer dat de kaart wordt verstrekt ten behoeve van de aanvrager, terwijl de Hoge Raad nu juist had geoordeeld dat niet kan worden aangenomen dat de aanvraag van een ID-kaart naar zijn aard in overheersende mate verband houdt met een individualiseerbaar belang, nu deze hoofdzakelijk ten dienste staat aan de algemene draag- en toonplicht, en daarmee aan het algemeen belang. En waar de Hoge Raad tot de conclusie komt dat het verstrekken van een ID-kaart niet als een dienst kan worden beschouwd , spreekt de minister weliswaar niet van een dienst, maar wel van een product, waarmee wederom de suggestie wordt gewekt dat de kaart er ten dienste van de burgers is in plaats van ten dienste van het algemeen belang.

Voorzitter, ik kom bij de hamvraag. Is het gerechtvaardigd dat de overheid – en daarmee de belastingbetaler- de kosten van het verstrekken van de ID-kaart draagt? Laat ik vooropstellen dat het diametraal tegenover elkaar zetten van de aanvrager die profiteert van een gratis ID-kaart en de belastingbetaler die moet opdraaien van de kosten miskent dat we het hier grosso modo over een en dezelfde burger hebben.

Maar ook wanneer het niet om een en dezelfde burger gaat is er veel te zeggen voor het kosteloos verstrekken van de kaart. Want wie schiet er wat mee op dat bijvoorbeeld een dakloze- die op basis van zijn leefwijze meer dan gemiddeld gevraagd zal worden zich te legitimeren- keer op keer wordt beboet omdat hij geen geld heeft om een identiteitsbewijs aan te schaffen en zich dus niet kan legitimeren? Niet alleen zijn de kosten van de handhaving in dit soort gevallen vele malen hoger dan de kosten van het verstrekken van een gratis ID-kaart, ook worden mensen nodeloos gecriminaliseerd.

En ook de zogenaamde darkspot jongeren, die geen toegang hebben tot werk of inkomen omdat ze geen ID-kaart hebben, en geen ID kaart hebben omdat ze geen geld hebben, zouden erg geholpen zijn met een gratis ID-kaart.

Maar ook afgezien van het belang voor deze bijzondere kwetsbare groepen is het antwoord op de vraag of de belastingbetaler moet opdraaien voor de kosten van de ID-kaart een volmondig ja. Dat is namelijk wat we in dit land doen met kosten die ten behoeve van het algemeen belang gemaakt worden: die worden uit de algemene middelen betaald, en opgebracht door de belastingbetaler. (..) Als we dat niet willen is er een eenvoudige oplossing: het afschaffen van de algemene identificatieplicht. GroenLinks vindt u daarvoor aan uw zijde. Een ieder die de algemene identificatieplicht wil handhaven, zal daarvan echter de consequenties moeten aanvaarden, en de kosten ervan voor lief moeten nemen.

Mijnheer de voorzitter,

Net als Johannes van Dam vind ik mijzelf niet arrogant.
Maar op het gevaar af dat ik reeds naar aanleiding van mijn maidenspeech als pedant of betweterig wordt gezien, durf ik wel te stellen dat ik het in dit geval beter weet: dit is geen goed wetsvoorstel.

Helaas ging de SGP, die zich eerder op hetzelfde principiele standpunt leek te stellen als de rest van de oppositie, aan het einde van het debat akkoord met een toezegging van minister Donner dat de paspoortwet uiterlijk de eerste helft van 2012 bij de Tweede Kamer zal worden ingediend. In de paspoortwet moet de status van de ID-kaart definitief geregeld worden, en daarbij zal ook de discussie over de financiering weer aan de orde kunnen komen. Dat is ook het moment waarop de basis voor het afnemen van vingerafdrukken komt te vervallen, aldus de minister. Maar zoals ik in het debat al zei: als GroenLinks fractie denken wij dat de minsiter daar nu al stappen in kan zetten. Mogelijk komen we op dat punt binnenkort dan ook met schriftelijke vragen.

Teeven werkt voor de samenleving

2011-09-09T08:27:00.007+02:00

Naar aanleiding van de kop "Teeven wil 'Werkt voor de samenleving'op hesje taakstraf" ontspon zich gisteravond bij ons aan de keukentafel de volgende discussie: 'Waarom laten we ze niet meteen met een bal aan hun been langs de snelweg werken?' 'Of een brandmerk op hun voorhoofd.' 'Misschien zou Teeven zelf ook zo'n hesje aan kunnen trekken.' 'En alle ambtenaren.' 'Als Teeven zelf zo'n hesje aantrekt, vind ik het wel goed.''Maar dan zou er niet op moeten staan 'werkt voor de samenleving', maar 'zou voor de samenleving moeten werken'.' Kortom, borrelpraat. Of in dit geval avondeten-praat.
Nu is het heel gemakkelijk om ook het voorstel van Teeven af te doen als borrelpraat. En een echt big issue is het misschien niet. Maar volgens de Volkskrant heeft Teeven het voorstel wel degelijk serieus naar de Tweede Kamer gestuurd. En ik vind dat zorgwekkend. Want aan welk strafdoel moet het bijdragen? In Nederland kennen we een aantal strafdoelen (vergelding, generale preventie en speciale preventie); openbare vernedering hoort daar gelukkig niet bij.
Maar misschien is het niet bedoeld als stigma of vernedering? Maar juist als positief signaal om deze mensen te laten inzien dat het fijn is om iets bij te dragen aan de samenleving in plaats van om criminele dingen te doen (speciale preventie). Misschien willen we dat ze trots zijn op het dragen van hun hesje? Dat kan natuurlijk alleen maar gaan werken als het dragen van zo'n hesje in de beeldvorming wordt geassocieerd met het werken voor de samenleving, en niet met het uitvoeren van een taakstraf. En dat kan alleen wanneer niet alleen degenen die een taakstraf uitvoeren zo'n hesje dragen, maar iedereen die - met trots- voor de samenleving werkt. Inclusief Teeven. Waarmee onze keukentafelpraat zo gek nog niet was: Alleen als Teeven ook in een hesje met 'Werkt voor de samenleving' gaat lopen, kunnen we dat van onze taakgestraften verlangen.

Een uitdaging in Kunduz

2011-09-08T09:22:00.006+02:00

Natuurlijk kunnen we blijven discussiëren over de definitie van 'militair' tegenover 'civiel', en er op blijven wijzen hoe naïef de GroenLinks Tweede Kamerfractie was toen zij instemde met de politiemissie naar Kunduz door voortdurend Afghanen te citeren die zeggen dat de politie natuurlijk tegen de Taliban vecht (de Volkskrant krijgt er geen genoeg van). En hoe terecht die discussies ook zijn, ik vind het interessanter om te kijken naar wat onze mensen daar wél zouden kunnen en moeten doen, nu ze daar zitten, en hoe we dat zoveel mogelijk in overeenstemming kunnen brengen met wat de GroenLinks inzet was bij deze missie: meehelpen aan het versterken van de rechtsstaat en het beschermen van de mensenrechten.
En wat dat betreft biedt hetgeen vanochtend in de Volkskrant stond een enorme uitdaging. Politieagenten in Kunduz martelen op grote schaal gevangenen.
Hoe gaan onze trainers, met hun aandacht voor de rechtsstaat en de mensenrechten, er voor zorgen dat de door hen getrainde agenten martelen niet als een normaal politie-instrument zien? En hoe gaan de leiders van onze missie het aanpakken om met de top van de Afghaanse politie in gesprek te gaan over deze praktijken. Dat zijn wat mij betreft de interessante vragen. Gemakkelijk zal het niet zijn, maar als we daar een verschil kunnen maken en eraan kunnen bijdragen dat er substantieel minder gemarteld wordt door de Afghaanse politie, is deze trainingsmissie in ieder geval zinvol, zo lang we er zitten.

Arches

2011-08-28T19:03:00.005+02:00

Nog zo'n wondermooie plek.

Onderweg

2011-08-28T18:30:00.002+02:00

Niet langs de Route 66 (die we wel een stukje genomen hebben), maar ook elders verlaten benzinestations in the middle of nowhere. Met lama's.

Foto's van Yellowstone, tweede poging

2011-08-28T17:55:00.012+02:00

Tijdens de vakantie kostte het uploaden van foto's op mijn blog teveel tijd. Vandaag ben ik de foto's aan het uitzoeken. Er zitten een paar hele mooie bij van Yellowstone park. Daarom hier een tweede poging met nog wat plaatjes van dit fascinerende gebied. En dan laat ik die van de bisons, beren (een zwarte vlek in het groen), the Old Faithful en de 'gewone' mooie berggezichten, rivieren en watervallen nog achterwege.
Straks misschien nog wat foto's van andere plekken.
En, ter geruststelling van anderen met een zwavelallergie: op sommige plaatsen in Yellowstone stinkt het enorm naar zwavel, maar ik ben er niet ziek van geworden.

DSK, het imperfecte slachtoffer en macht

2011-08-24T10:31:00.005+02:00

Dominique Strauss-Kahn wordt niet vervolgd voor de poging tot verkrachting van een kamermeisje. Dat betekent overigens niet dat er geen sprake is geweest van verkrachting of seksueel misbruik; het betekent vooral dat de openbaar aanklager verwacht dat hij een jury er niet van zal kunnen overtuigen dat DSK schuldig is. Het beeld dat de jury heeft van het slachtoffer speelt daarbij een doorslaggevende rol. Het slachtoffer moet namelijk wel een echt slachtoffer zijn; onschuldig en weerloos. Wij mensen, lees juryleden, zijn maar al te graag bereid op te treden als koene ridders die een onschuldig meisje redden van een lafhartige belager. Tot het redden van iemand die heeft gelogen, of niet van onbesproken gedrag is zijn we veel minder bereid.

De beslissing DSK niet te vervolgen is gebaseerd op de (on)geloofwaardigheid van het slachtoffer. Let wel: niet zozeer haar geloofwaardigheid ten aanzien van de feiten in deze zaak (de gestelde poging tot verkrachting), maar haar geloofwaardigheid in het algemeen. Ze wordt blijkbaar notoir onbetrouwbaar geacht omdat ze in het verleden in haar asielverzoek heeft gelogen. Door de (algemene) geloofwaardigheid van het kamermeisje centraal te stellen in de beslissing om DSK niet te vervolgen legitimeert de aanklager de mythe van het perfecte slachtoffer. Dit kamermeisje voldoet niet aan de criteria voor het perfecte slachtoffer, dus ik ga niet vervolgen. Terecht protesteren Amerikaanse feministen hiertegen. Ook niet perfecte mensen en mensen die in het verleden hebben gelogen kunnen worden verkracht, en ook de daders van deze verkrachtingen moeten worden vervolgd en - wanneer het misdrijf kan worden bewezen - veroordeeld. Een openbaar aanklager moet ook opkomen voor de niet perfecte slachtoffers, en een jury ervan proberen te overtuigen dat ook zij bescherming verdienen.

Het is overigens wel terecht dat een aanklager bij zijn afweging om wel of niet tot vervolging over te gaan zijn inschatting over het uiteindelijke oordeel van de jury meeneemt. Het bewijs speelt daarbij een rol, en in dat kader ook de verklaring van het slachtoffer, en de betrouwbaarheid / geloofwaardigheid daarvan. Maar dan gaat het om de verklaring over de gestelde feiten, mede in het licht van de overige bewijsmiddelen.
En dan bevreemdt het toch dat er in dit geval geen vervolging is ingesteld.
Er lijkt voldoende hard bewijs aanwezig dat seksueel contact tussen DSK en het kamermeisje heeft plaatsgevonden, en dat dit plaats had in een heel kort tijdsbestek (minuten). Seksueel contact op zich levert nog geen verkrachting op, er moet daarnaast sprake zijn van geweld of dwang. Om dat te bewijzen zijn de verklaringen van slachtoffer en verdachte van belang, maar ook de overige omstandigheden.

Een van die omstandigheden is de relatie tussen verdachte en (vermeend) slachtoffer, en het eventuele verschil in macht tussen hen. In dit geval een kamermeisje en een hotelgast die een van de machtigste mannen ter wereld is. Er heeft seksueel contact plaatsgevonden. Is het geloofwaardig dat dit plaatsvond op initiatief van het kamermeisje? Tenzij ze als prostituee werkte, waar volgens mij geen aanwijzingen voor zijn, lijkt mij dit zeer onwaarschijnlijk. Is het geloofwaardig dat het seksuele contact plaatsvond op initiatief van DSK? Gezien zijn reputatie zou ik zeggen dat dit in ieder geval niet onwaarschijnlijk is.
Als het seksuele contact op initiatief van DSK plaatsvond, is de onderlinge relatie van groot belang: bevond het kamermeisje zich in een positie dat zij dit -zonder nadelige consequenties- kon weigeren?
En had DSK kunnen weigeren als het kamermeisje avances had gemaakt?
Iemand dwingen tot het ondergaan van seksueel contact kan ook door middel van het misbruik maken van een machtspositie. De vraag of je in een positie verkeert om contact te weigeren geeft een goede aanwijzing om te beoordelen of er sprake is van een dergelijke machtspositie.
En als we het dan toch over geloofwaardigheid hebben lijkt de lezing van het kamermeisje mij een stuk geloofwaardiger dan die van DSK, zelfs wanneer er een aantal inconsistenties in haar verhaal zitten (wat niet ongewoon is in zaken van seksueel misbruik).

Ik zeg niet dat DSK schuldig is aan verkrachting. Het kan zijn dat hij alleen maar dom en geil was. Maar ik denk dat de zaak het waard was om op inhoud te worden beoordeeld. Het was een mooie kans geweest om duidelijk te maken dat ook imperfecte slachtoffers bescherming verdienen, en dat seksueel contact met misbruik van macht verkrachting kan opleveren. Als ik openbaar aanklager was geweest was ik ervoor gegaan.

Impressie uit Yellowstone park

2011-07-29T06:58:00.004+02:00

Ik heb net de foto's van de afgelopen dagen van mijn fototoestel op mijn laptop gezet, en ben een eerste selectie aan het maken. Ik probeer streng te selecteren, maar er was zoveel moois te zien wat allemaal op de foto moest, en veel foto's zijn goed gelukt. Ook met dank aan zoon M. die prachtige plaatjes maakt. Tijdens het bekijken van de foto's ben ik alweer onder de indruk. En deze moest ik gewoon vast even aan de wereld laten zien.

Rocky Mountain National Park

2011-07-24T06:26:00.002+02:00

Het was de bedoeling dat dit een fotoverslag zou worden van onze rit en wandeling door het National Park Rocky Mountain. Maar de internetverbinding op de camping is zo traag dat het 10 minuten duurt om 1 foto op te loaden. En ik wil slapen. Vooralsnog maar 1 foto dus. De rest volgt vanaf een plek met sneller internet.

Groot, veel en zoet

2011-07-22T20:29:00.003+02:00

Nadat we onze camper hadden opgehaald (voor Amerikaanse begrippen een hele kleine; we vallen met onze 25 foot bijna in het niet bij de enorme bussen (echt formaat touringcar) en nog grotere uitschuif-campers) was het tijd om inkopen te doen. Het liefst hadden we dat natuurlijk bij de Walmart gedaan, maar omdat we van de camperverhuurder een kortingspas voor een aantal andere supermarkten mee hadden gekregen werd het de Kings Sooper. We blijven wel Hollanders natuurlijk. Maar we hadden ons niet ongerust hoeven maken, ook hier was alles groot, veel en zoet. Enorme taarten, verpakkingen met 12 donuts of 24 worsten, emmers ijs; alles hadden ze. Het was zo veel, en er was vooral zoveel zoetigheid, dat onze jongste zoon, die normaal gesproken erg van de zoetigheid en van vlees eten is, van de weeromstuit de neiging kreeg om gezonde dingen te gaan kopen. Dat wij ons hardop afvroegen hoeveel kilo we deze vakantie zouden aankomen heeft daar ongetwijfeld ook aan bijgedragen.
We hebben ons weten te beheersen, en redelijk normaal boodschappen gedaan (okay, die 24 worsten hebben we gekocht, maar daarna wel netjes in drie porties in de vriezer gedaan).
Vervolgens valt bij alles wat je eet wel op dat het zoet is, van brood tot pastasaus.
Heel erg veel dikke mensen hebben we nog niet gezien. Maar duidelijk is wel dat je hier echt je best moet doen om een beetje gezond te eten als je 'gewone' dingen koopt. En dat mensen blijkbaar zo zijn opgegroeid met zoet, dat zoet als neutraal wordt ervaren.
We gaan ons best doen om ons te weer te stellen tegen het aanbod van groot, veel en zoet. Maar mochten we volgende maand moddervet terugkomen, dan weten jullie dat we die strijd verloren hebben.

Broodfonds

2011-07-17T18:04:00.006+02:00

Op 12 juli schreef Pieter Hilhorst in de Volkskrant een column over het broodfonds, een soort onderlinge ziekteverzekering voor zzp'ers. Nog dezelfde dag deed hij via twitter een oproep aan zelfstandigen om zich te melden wanneer ze belangstelling hadden om aan zo'n broodfonds mee te doen. Wat ik heb gedaan. Pieter heeft er geen gras over laten groeien, en samen met Jos van der Lans (zelfstandige en voormalig Eerste Kamerlid voor GroenLinks) het idee omgezet in daden. Vanmiddag was de eerste oriënterende bijeenkomst voor het broodfonds Wikistad in oprichting. Van de ongeveer zestig mensen die zich via twitter en e-mail hadden aangemeld, waren er toch zo'n 20 aanwezig in de Balie. Vragen werden beantwoord door mensen van de landelijke broodfonds-organisatie, gedachten werden gewisseld over hoe en wanneer een broodfonds (of meerdere broodfondsen) opgericht kan (kunnen) worden. In september gaan we verder.

Op vier jaar na (toen ik in dienst was bij het Clara Wichmann Instituut) heb ik mijn hele werkzame leven als zelfstandige gewerkt. En altijd heb ik mij verzekerd tegen ziektekosten via een Arbeidsongeschiktheidsverzekering. Zodat ik mijn kantoorkosten kan blijven doorbetalen als ik ziek ben, en zodat ik (en mijn gezin) niet aangewezen ben op het enkele inkomen van mijn partner mocht ik -langdurig- ziek worden. Hetgeen gelukkig in al die jaren nooit gebeurd is. Ik heb dus geen ervaring met verzekeringsmaatschappijen die moeilijk doen over een ziekmelding, of polissen die de ziekte waaraan jij lijdt blijken uit te sluiten. Maar de verhalen die ik erover hoor maken me er niet gerust op. Wel ervaring heb ik met het betalen van de behoorlijk pittige premies. Ik denk dat ik inmiddels toch wel meer dan €50.000 aan AOV premie heb betaald. En nooit een cent aan uitkering ontvangen. Nu vind ik dat op zich niet erg; een verzekering is immers een verzekering; je betaalt voor het geval dat. En ik zie de verzekering ook als een soort onderlinge solidariteit: met mijn premies kunnen degenen die wel arbeidsongeschikt worden een inkomen houden. Ik betaal echter niet om verzekeringsmaatschappijen te spekken.
En dat is nu precies het aantrekkelijke van een broodfonds: wel de onderlinge solidariteit en het afdekken van het risico van ziek worden; maar niet het bureacratische oerwoud, het geïnstitutionaliseerde wantrouwen en de hoge kosten van een verzekeringsmaatschappij.
Een ouderwetse onderlinge. Op basis van vertrouwen.
Ik ben nog steeds enthousiast, en ik doe mee.
Tot die tijd houd ik mijn AOV nog maar even aan. Voor de zekerheid. Want je weet nooit. Heb je 25 jaar premie betaald, wordt je ernstig ziek als je hem opzegt. Dat zal me niet overkomen.

mini symposium Eigen Kracht in West

2011-06-29T12:04:00.004+02:00

Ben je belangrijk geworden als er ter ere van je afscheid een symposium wordt georganiseerd (ook al is het een mini-symposium)? Bij die vraag sta ik maar niet al te lang stil. Eervol vind ik het in ieder geval wel.
Ter gelegenheid van mijn vertrek uit de Amsterdamse (deelraads)politiek organiseert mijn GroenLinks afdeling op 6 juli a.s. een mini symposium over Eigen Kracht in de buurt. Met buurtbewoners die vertellen over de manier waarop zij hun eigen kracht en die van mede buurtbewoners inzetten. Als vrijwilliger bij Blue (bespreekbaar maken huiselijk geweld), binnen een gehandicapten-adviesraad en in een clientenraad van een GGZ-instelling. Dick Jansen, voormalig wethouder welzijn in Westerpark, zal deze gasten interviewen, en met hen en de aanwezigen op zoek gaan naar manieren waarop het stadsdeel kan bijdragen aan het vinden en gebruiken van de eigen kracht van bewoners en hun netwerken.
Het zal degenen die mij kennen niet verbazen dat ik een belangrijke stem heb gehad in de keuze van het thema. Ik reken op een bijeenkomst die niet alleen voor degenen die op lokaal niveau actief zijn interessant is, maar die mij ook weer zal inspireren voor mijn werk in de Eerste Kamer. Want ook bij landelijke politiek en wetgeving moet wat mij betreft centraal staan hoe we de eigen kracht van mensen en hun netwerken kunnen aanspreken, en kunnen vergroten.
Meer informatie over het symposium vind je hier

Lopen voor Stichting Kezban

2011-06-10T12:05:00.005+02:00

Op 10 juli is de Heldenrace, een hardloopgebeuren (ik geloof niet dat het een wedstrijd is) waar mensen kunnen lopen om geld in te zamelen voor een goed doel.
Ik ga meelopen, en zamel geld in voor Stichting Kezban.
Stichting Kezban is een organisatie die ruim tien jaar geleden is opgericht naar aanleiding van een eermoord op een jonge Turkse vrouw, Kezban Vural. Met de Stichting strijden allochtone en autochtone vrouwen samen voor het bestrijden van huiselijk en eergerelateerd geweld, waarbij het bespreekbaar maken van dit geweld, en de problematiek erachter, in allochtone kring voorop staat.
Voor Stichting Kezban ben ik werkzaam als projectcoördinator voor het project Hallo Kezban. www.hallokezban.nl is een interactieve website met informatie en advies over eer en relaties.

Op 10 juli ga ik dus lopen voor Stichting Kezban. Niet als (betaalde) projectcoördinator, maar als vrijwilliger die het werk van de Stichting een warm hart toedraagt. Wil je ook je bijdrage leveren? Je kunt doneren via mijn fondsenwervingspagina. Hiernaast kun je zien hoeveel ik al heb opgehaald. Wil je meelopen en ook zelf donaties binnenhalen? mail dan even naar info@hallokezban.nl

Een andere manier om naar bezuinigingen te kijken

2011-06-06T21:51:00.006+02:00

De bezuinigingen vliegen ons om de oren op het moment. Er wordt bezuinigd op zorg, op reintegratie en sociale werkvoorzieningen, op kinderopvang. Veel van de bezuinigingen treffen kwetsbare burgers. Wat mij betreft is het argument dat je de meest kwetsbaren in de samenleving moet ontzien een valide argument. Als er bezuinigd mag worden, dan bij de mensen en de bedrijven die het kunnen opbrengen. Zolang de hypotheekrente-aftrek ongemoeid wordt gelaten is er alle reden om alle bezuinigingen die de economisch minder bedeelden treffen rigoreus van de hand te wijzen.
Naast dit argument van eerlijk delen, solidariteit en medemenselijkheid kun je ook naar de bezuinigingen kijken vanuit een mensenrechtenperspectief.
In tal van internationale verdragen zijn de rechten van de mens vastgelegd, waaronder een groot aantal sociale rechten. Het recht op toegankelijke gezondheidszorg om maar eens wat te noemen; het recht op een dak boven je hoofd; het verbod van discriminatie en de bijbehorende plicht om de positie van vrouwen te verbeteren,....
Veel van de nu aangekondigde bezuinigingen hebben effecten die deze mensenrechten raken. Bijvoorbeeld: het wegbezuinigen van tolken in de gezondheidszorg zal de toegankelijkheid van de zorg verminderen voor iedereen die het Nederlands onvoldoende machtig is. Voor vrouwen die te maken hebben gehad met seksueel geweld, of die bij de dokter komen voor iets op het gebied van de seksuele en reproductieve gezondheid zal dit in nog sterkere mate gelden: dat zijn niet de onderwerpen waarbij je je twaalfjarige zoon laat vertalen.
Nederland is er altijd als de kippen bij om andere landen op hun mensenrechtenverplichtingen te wijzen. Maar ook Nederland is aan deze verdragsverplichtingen gebonden. Dat betekent dat de regering de gevolgen van het gevoerde beleid op deze mensenrechten in kaart zal moeten brengen; en in de besluitvorming zal moeten betrekken. Dat geldt voor al het beleid; ook voor bezuinigingen.
Goede voorbeelden hiervoor zijn er; zo heeft de gemeente Coventry in Engeland een human rights and equality impact assessment laten uitvoeren naar de public budget cuts (zie hier).

Mensenrechten zijn er niet voor de sier. Er is alle reden voor een mensenrechteneffectrapportage op de bezuinigingsplannen van de regering.

Het persoonlijke is politiek: het PGB

2011-06-04T22:02:00.007+02:00

Stel: je hebt een blog met de naam het persoonlijke is politiek.
Stel: de politieke discussie gaat over het afschaffen van 90 procent van de PGB's.
Stel: je hebt een zoon met een PGB.
Dan moet je hier toch wel een blog over schrijven.
En daar zit ik nu dus al de hele week tegenaan te hikken.
Er zijn inmiddels veel persoonlijke verhalen geschreven. Heftige verhalen, van mensen met ernstige beperkingen, die dankzij hun PGB zelfstandig kunnen wonen, of thuis bij hun ouders, terwijl ze anders op verblijf in een instelling zouden zijn aangewezen.
En andere mensen, waarbij het PGB zorgt voor extra kwaliteit van leven, voor de mogelijkheid om te werken of een opleiding te volgen, het huis uit te gaan, deel te nemen aan de samenleving. Op je eigen manier, met de mensen die jij kiest.
De verhalen zijn aangrijpend; de gevolgen van het wegvallen van een PGB vaak schrijnend.

Soms denk ik dat onze zoon ook wel zonder zijn PGB zou kunnen. Hij heeft Asperger (een vorm van autisme)en ADHD maar is gelukkig wel gezegend met een goede intelligentie, waardoor hij veel kan leren, ook in sociaal gedrag, en het omgaan met zijn beperkingen. En ja, ik denk dat hij als het moet zonder zijn PGB zou kunnen. Zonder de club waar hij wekelijks heengaat, waar hij -anders dan op school- sociaal niet op zijn tenen hoeft te lopen, waar hij sociale vaardigheden leert en individuele begeleiding krijgt. En hij zou ook wel zonder de individuele begeleiding kunnen bij het leren plannen, bij het scheiden van hoofd en bijzaken, bij het maken van opdrachten. Maar ik besef me dat ik dat denk vanuit de huidige situatie. De situatie waarin hij een aantal jaren begeleiding en training heeft gehad, en nog steeds begeleiding heeft. Waarin hij het redt op school, zowel in de omgang met klasgenoten als met het plannen en organiseren van zijn huiswerk. Waarin hij weliswaar aanloopt tegen zijn beperkingen, maar ze kent, en er mee leert omgaan.
Ook voor ons gezin geldt dat het er heel anders uit zou zien wanneer we de afgelopen jaren geen PGB gehad zouden hebben. Voor mijn zoon zelf, voor zijn broertje, die af en toe behoorlijk veel last van heeft gehad van zijn drukke en aandacht opeisende broer, maar ook voor ons, die dan alle begeleiding zelf hadden moeten doen. En natuurlijk begeleiden we hem ook zelf. Dag in dag uit zelfs. Maar ik ben echt doodop en behoorlijk gefrustreerd na een avond naast hem zitten bij het huiswerk maken (soms kan begeleiding ook te dichtbij zijn denk ik wel eens).

Maar ik besef mij terdege dat ons verhaal relatief 'licht'is. Anderen zijn vele malen afhankelijker van hun PGB, en zouden het echt niet redden zonder. Juist voor hen moet het PGB behouden blijven.
Wij zullen het wel redden, al is het alleen maar omdat J. inmiddels behoorlijk gegroeid is, en we enige begeleiding wel zelf kunnen betalen. Maar ook voor hem kan in de toekomst begeleiding weer noodzakelijk worden. Met zijn beperkingen blijft zelfstandig worden en functioneren in groepen en relaties lastig. En daar zal hij ongetwijfeld weer tegenaan gaan lopen, bijvoorbeeld als hij gaat studeren, als hij het huis uit gaat. En dan hoop ik van harte dat er begeleiding voor hem is.

Het persoonlijke is politiek, en soms wordt de politiek persoonlijk.

In deze blog heb ik de politieke argumenten niet benoemd. Anderen hebben dat eerder al gedaan, zoals Per Saldo (zie hun website). Daar worden ook nog veel meer persoonlijke verhalen verzameld.

afsluiten en beginnen

2011-05-22T23:01:00.002+02:00

Morgen zijn de verkiezingen voor de Eerste Kamer. Als alles goed gaat zal ik worden gekozen. Gezien de zetelverdeling moet GroenLinks die vijfde zetel - een restzetel - mijn zetel - vrij probleemloos binnen kunnen halen, en zou het dus niet zo spannend moeten zijn. Maar dat is het natuurlijk wel.
Je weet maar nooit, er kan altijd wat mis gaan.....
Met diezelfde slag om de arm heb ik afgelopen weken andere GroenLinks activiteiten afgebouwd. Het deelraadslidmaatschap in Amsterdam West, het voorzitterschap van de kandidatencommissie partijbestuur. Het is allemaal bijna afgesloten en overgedragen, maar wel met die mits dat de uitslag morgen conform verwachting is.
Rond half vijf morgenmiddag weten we het. Jullie misschien wel eerder dan ik, want ik zit op dat moment in een vergadering van de Raad van Toezicht van Triversum. Waar ik me ongetwijfeld niet zal kunnen bedwingen om af en toe SMS en Twitter te checken.
En dan gaat het hopelijk beginnen. Het nieuwe avontuur in de Eerste Kamer. Ik heb er veel zin in!

Een droom en een kadernota

2011-04-20T09:58:00.003+02:00

Vorig jaar juli hadden we fractieweekend met de toen verse fractie van GroenLinks Amsterdam-West. Alle fractieleden formuleerden hun droom: wat wil je bereiken in de komende periode?
Mijn droom was om te komen tot een wezenlijk andere aanpak van 'welzijn' in het stadsdeel. Een aanpak waarbij niet de grote welzijnsorganisaties bepalen wat er gebeurt, maar bewoners en hun organisaties aangeven wat ze nodig hebben, en zelf de ruimte hebben om activiteiten te organiseren. Waarin het beheer en de verhuur van buurthuizen is losgekoppeld van het aanbieden van activiteiten, zodat er geen 'perverse prikkel' meer is om de ruimtes vooral voor eigen activiteiten te gebruiken. Waarin bewoners en organisaties worden gestimuleerd en ondersteund.
Gelukkig had de GroenLinks portefeuillehouder Hetty Welschen dezelfde droom. Samen hebben we er over gebrainstormd hoe we deze droom zouden kunnen verwezenlijken. Waar te beginnen, hoe om te gaan met weerstand,.... En daarna is Hetty aan de slag gegaan. Heel hard aan de slag gegaan, samen met haar ambtenaren, met de welzijnsorganisaties, vrijwilligersorganisaties en bewonersgroepen. Met als resultaat dat er nu een breed gedragen Kadernota Vernieuwing Welzijn in West ligt. Met daarin opgenomen de uitgangspunten zoals we destijds tijdens het fractieweekend al verwoordden, naast de afspraken die in het coalitieakkoord waren gemaakt. Gisteravond is de kadernota met algemene stemmen aangenomen door de Stadsdeelraad Amsterdam West.
Is de droom hiermee uitgekomen? Nee, want de kadernota is maar papier, en de praktijk is weerbarstig. Maar de eerste stap is gezet, en gedeelde en breed gedragen uitgangspunten zijn essentieel voor het kunnen zetten van de volgende stappen. Het is nu weer aan Hetty om de verwezenlijking van de droom verder in te vullen.
En het mag zo zijn dat tussen droom en daad wetten in de weg staan en praktische bezwaren; ik heb er alle vertrouwen in dat alle betrokkenen in stadsdeel West deze barrières weten te slechten. Want waar een wil is, is een weg. En de wil is er; dat is gisteravond weer gebleken.

Afschaffen gemeenschap van goederen goed voor vrouwen?

2011-04-13T10:54:00.003+02:00

Eind vorig jaar deed Magda Berndsen van D66 het voorstel om ons systeem van huwelijksvermogensrecht om te gooien: niet de gemeenschap van goederen zou de standaard moeten zijn, maar de huwelijkse voorwaarden. In deze tijd van emancipatie waarin we streven naar economische zelfstandigheid van vrouwen en waarin een mens een mens is en geen deel van een paar, is de gemeenschap van goederen achterhaald, vond ze. De regering zegde haar toe haar voorstel te zullen onderzoeken.
Ondertussen kwamen er reacties op het voorstel. Verschillende mensen betoogden dat het afschaffen van de gemeenschap van goederen wel eens heel nadelig zou kunnen uitpakken voor vrouwen, en dan juist voor de vrouwen die om wat voor reden dan ook (nog) niet economisch zelfstandig zijn. Zie onder meer de reactie van E-Quality.
Ik vind het een erg interessante discussie, juist omdat het de kern raakt van veel dilemma's op het gebied van emancipatie en recht: Wat is voor de emancipatie het goede om te doen: wetgeving en beleid vormgeven op basis van een doel dat je wilt bereiken (i.c. het stimuleren van vrouwen om economisch zelfstandig te worden) of kiezen voor de bescherming van de 'zwakkeren' (i.c. diegenen die nog niet economisch zelfstandig zijn)?
Deze week mag ik twee keer over dit thema discussiëren, vanavond bij de Vereniging voor Vrouw en Recht Clara Wichmann, en morgen bij het FemNet van GroenLinks.
Als deze discussies tot diepere inzichten of een oplossing van het eeuwige dilemma leiden, laat ik het hier zeker weten!

Verkrachting van kinderen onder de 12

2011-04-09T14:49:00.005+02:00

In de afgelopen weken heb ik de petitie die oproept om het penetreren van kinderen onder de 12 altijd strafbaar te stellen als verkrachting verschillende keren langs gehad. En niet ondertekend. Het seksueel binnendringen van kinderen onder de twaalf is namelijk al strafbaar, en kent de zelfde strafmaat als verkrachting. Lees maar:

Artikel 242 Wetboek van strafrecht:
Hij die door geweld of een andere feitelijkheid of bedreiging met geweld of een andere feitelijkheid iemand dwingt tot het ondergaan van handelingen die bestaan uit of mede bestaan uit het seksueel binnendringen van het lichaam, wordt als schuldig aan verkrachting gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste twaalf jaren of geldboete van de vijfde categorie.

En artikel 244 Wetboek van Strafrecht:
Hij die met iemand beneden de leeftijd van twaalf jaren handelingen pleegt die bestaan uit of mede bestaan uit het seksueel binnendringen van het lichaam, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste twaalf jaren of geldboete van de vijfde categorie.

Het verschil is dus dat het binnendringen bij kinderen onder de twaalf ALTIJD strafbaar is, terwijl het bij volwassenen alleen het geval is wanneer er sprake is van geweld of dreiging met geweld. Precies wat de petitie-opstellers willen dus.

En het is ook niet meer dan logisch dat het OM er voor zal kiezen 244 ten laste te leggen, en niet 242 (wat in theorie ook kan bij kinderen), omdat ze bij 244 het geweld niet hoeven te bewijzen, alleen het binnendringen.

Verontwaardiging over seksueel misbruik van kinderen is begrijpelijk en terecht. Maar kritiek op het Wetboek van Strafrecht op dit punt niet.

Nacht van de vervanging

2011-03-18T10:36:00.006+01:00

Vannacht hebben er drie vluchtelingen in mijn bed geslapen. Nancy en haar dochtertjes van vijf en één jaar oud. Samen met veel andere Amsterdamse politici en andere min of meer bekende Amsterdammers deed ik mee aan de nacht van de vervanging. We kregen allemaal voor één nacht een vluchteling te logeren die geen recht op opvang (meer) heeft. Het gaat om vluchtelingen die uitgeprocedeerd zijn maar niet terug kunnen, of vluchtelingen die nog een procedure hebben lopen, maar in de tussentijd geen recht hebben op opvang. Met de nacht van de vervanging wil het ASKV steunpunt vluchtelingen deze vluchtelingen een gezicht geven, en hun verhalen en vaak nijpende situatie onder de aandacht brengen. En daarbij dit jaar ook mensen mobiliseren om zich uit te spreken tegen het voornemen van de regering om illegaliteit strafbaar te stellen. Om verschillende redenen een heilloos plan.

De nacht begon gisteravond met een gezamenlijke maaltijd van alle deelnemers in het Verzetsmuseum. Daar maakten we kennis met onze gasten, en konden we luisteren naar toespraken van onder meer Judith Sargentini en Tofik Dibi, en een liedje van Freek de Jonge.

Op de foto: Nancy met haar jongste dochter en Freek de Jonge

Na de maaltijd togen we met de tram naar mijn huis. Shamaye keek erg uit naar de poezen; honderduit vertelde ze in vlekkeloos Nederlands dat poezen wel scherpe nagels hebben maar niets doen als je lief tegen ze bent, en dat ze het kleine poesje zou gaan aaien. Eenmaal aangekomen vond ze de poezen toch te eng; ze was blij dat die naar buiten mochten. Logeren wou ze wel, dat is leuk, en met mama en zusje samen in het grote bed was ook helemaal goed, zeker met de van mijn zoon geleende knuffel erbij.
Met de alomtegenwoordige kinderen (die zeker niet zonder hun moeder boven in bed zouden gaan slapen) was er niet veel gelegenheid om rustig met Nancy te praten.
Ik begreep dat ze nu elf jaar in Nederland is en dat ze in afwachting is van een uitspraak over haar verblijfsvergunning. Ondertussen zit ze met het hele gezin op een heel klein kamertje in Amsterdam-West. Tijdelijk. Het is het zoveelste adres waar ze woont. Ze hoopt dat ze daar nu een poosje kan blijven, want Shamaye, haar oudste dochter gaat in de buurt naar school.

Vanochtend vertrok het drietal alweer vroeg: Shamaye moest naar school. Het afsluitende ontbijt met alle deelnemers hebben we daarom gemist.

Voor mij heeft 'de vluchteling zonder recht op opvang' er drie prachtige gezichten bij gekregen.

in afwachting van

2011-03-13T17:57:00.008+01:00

De verkiezingen voor de Provinciale Staten zijn inmiddels ruim een week geleden, en alle hectiek eromheen begint wat te zakken. Dat het niet alleen om provinciale verkiezingen ging, maar ook om die voor de Eerste Kamer gold voor mij wel heel in het bijzonder: als nummer 5 op de Eerste Kamer lijst had (en heb) ik verreweg de spannendste plek. Bij de uitslagenavond in Den Haag werd er flink met me meegeleefd. Gelukkig zag het er daar eigenlijk steeds goed uit: GroenLinks leek stabiel op 5 zetels in de Eerste Kamer uit te komen. Zo stabiel dat ik ook als toekomstig Eerste Kamerlid op het podium mocht komen. Vlak voordat we weer vertrokken naar Amsterdam sloeg de stemming echter plotseling om: vier zetels. De terugweg vond derhalve in een wat terneergeslagen stemming plaats; hoewel ik al wel iets had van 'we zien het wel'. Toen ik ging slapen was het nog steeds vier zetels; toen ik de volgende ochtend wakker werd waren het er weer vijf. Wel de laatste restzetel, wat het met al het gespeculeer over strategische stemmen en bijzondere allianties naar mijn idee toch nog onzeker maakte, hoewel de verschillende berichten en analyses nooit expliciet vermeldden dat een en ander ten koste zou gaan van een GroenLinks zetel.
Optimistisch als ik ben ben ik er toch maar steeds van uit gegaan dat het goed zou komen. De fractie in Amsterdam-West getrakteerd op taart, dat soort werk. Maar eigenlijk heb ik er pas sinds dinsdag echt vertrouwen in: met een extra Statenzetel in Gelderland hebben we niet meer de laatste restzetel maar de derde, en volgens wat rekenaars waar ik wel vertrouwen in heb kan er niets misgaan wanneer alle GroenLinks Statenleden netjes op GroenLinks stemmen. Nu is dat vorige keer fout gegaan, waarmee de kans dat dat nu weer gebeurt aanzienlijk minder is geworden (een gewaarschuwd mens en zo).
Ik heb er nu dus alle vertrouwen in dat ik echt Eerste Kamerlid ga worden in juni.
En met dit vertrouwen kwam ook de rust om weer echt tijd te steken in andere dingen dan de campagne en de verkiezingen: werk, raad, gezin.
En het afkicken van wel zeer overmatig getwitter en geblog in mijn en de campagne.
Zekerheid is er natuurlijk nog niet.
Ik blijf in afwachting van de definitieve uitslag.

Gender en huiselijk geweld

2011-03-04T16:07:00.005+01:00

Altijd leuk om te zien dat je analyses worden gelezen en begrepen.
En goed om te lezen dat in de praktijk veelal maatwerk wordt geleverd: genderspecifiek waar nodig.

In de proces-evaluatie Wet tijdelijk Huisverbod door Regioplan wordt in de inleiding (p.6-7) mijn gendertoets uit 2008 gebruikt als kader rond het thema gender en huiselijk geweld. Daarbij worden ook de door mij genoemde risico's die het huisverbod heeft ten aanzien van genderaspecten genoemd:
- de autonomie en zeggenschap van de achterblijver(s) worden tijdelijk opzij geschovendoordat het RiHG (Risico-inventarisatie-instrument, mdb), en niet de wens van de achterblijver, leidend is bij het opleggen van een huisverbod;
- een systeemgerichte hulpverleningsaanpak kan ertoe leiden dat de verantwoordelijkheid voor het geweld (mede) bij de achterblijver wordt gelegd, en druk op de achterblijver wordt gelegd om (systeemgericht) mee te werken aan de behandeling van de pleger;
- het huisverbod geeft uithuisgeplaatsten wel het recht op gratis rechtsbijstand, maar achterblijvers niet.

Bij het onderzoek naar de praktijk blijkt dat de systeemgerichte aanpak weliswaar maakt dat hulpverleners als uitgangspunt een genderneutrale aanpak hanteren, maar dat er voldoende oog is voor situaties waarin sprake is van zogenaamd controlerend geweld, waarbij genderaspecten vaak een rol spelen. Het blijkt dat de hulpverlening in die gevallen verschuift naar het weerbaar maken en ondersteunen van het slachtoffer.
Ik ben daar blij om.
En ik ben er ook blij om dat deze evaluatie oog heeft voor de nuance: huiselijk geweld is niet altijd genderneutraal, maar ook niet altijd genderspecifiek. Dat betekent dat er altijd maatwerk geleverd zal moeten worden.

O ja, en met betrekking tot die rechtsbijstand aan de achterblijver zijn er ook ontwikkelingen: ik las een persbericht dat Slachtofferhulp Nederland juridisch advies gaat geven aan de achterblijvers bij een uithuisplaatsing. Nog wel wat anders dan juridische bijstand door een advocaat, en ik weet ook niet of het breed genoeg is (weten de vrijwilligers van slachtofferhulp voldoende over vreemdelingenrecht, woonrecht, familierecht en sociale zekerheid om de achterblijvers hierover een eerste advies te kunnen geven cq te kunnen beoordelen of ze hierover een meer uitgebreid juridisch advies nodig hebben?) Maar het is een eerste stap.

Oproep aan feministisch Nederland

2011-02-27T20:50:00.006+01:00

Beste feministen,
Ik roep jullie op om bij de provinciale Statenverkiezingen van 2 maart op GroenLinks te stemmen, voor een stevig feministisch geluid in de Eerste Kamer.
Ik sta op plaats 5 van de kandidatenlijst van GroenLinks voor de Senaat. In de huidige peilingen is dat jammer genoeg geen zekere plek. Alle extra steun is daarom welkom. Natuurlijk voor een Groen en Links geluid in de provincies, maar in mijn geval vooral ook om in de Eerste Kamer aandacht te vragen voor emancipatie en diversiteit. Ik beloof jullie dat ik mij daar met hart en ziel voor in zal zetten. Voor economische zelfstandigheid en ontplooiingskansen voor alle vrouwen. Voor een betere verdeling van arbeid en zorg. Voor een blijvende aanpak van alle vormen van gender-gerelateerd geweld. Ik zal aandacht vragen voor de effecten van wetsvoorstellen voor verschillende groepen vrouwen, waar nodig door middel van een Emancipatie-effectrapportage. Ik zal bij het beoordelen van wetgeving het VN-Vrouwenverdrag en andere mensenrechtenverdragen betrekken.
Ik denk dat ik in de Eerste Kamer een duidelijk feministisch geluid kan laten klinken.
Ik hoop dat jullie mij willen helpen om dat te doen.
Door woensdag op GroenLinks te stemmen, al is het maar voor deze ene keer.
En door dit bericht, of een link er naartoe, door te sturen aan al je feministische vrienden en vriendinnen.

campagne in Zwitserland

2011-02-27T16:04:00.010+01:00

Toch lastig, wanneer half Nederland voorjaarsvakantie heeft in de laatste week voor de verkiezingen, want hoe bereik je nu al die Nederlanders die op vakantie naar het buitenland gaan? Door ze achterna te reizen!
Het campagneteam De gezusters de Boer trotseerde de kou en voerde afgelopen week campagne in Zwitserland. Gewapend met GroenLinks pafernalia als mutsen, sjaals en handschoenen, en voorzien van de nodige posters hebben zij de in grote aantallen aanwezige Nederlandse wintersporters opgeroepen vooral op GroenLinks te stemmen komende woensdag.
Hier een foto-impressie.

En gelukkig bleef er naast de vermoeiende campagne-activiteiten ook nog tijd over om wat te skiën, en in familieverband spelletjes te spelen.

Op campagne in het noorden

2011-02-11T11:09:00.013+01:00

Gisteren mocht ik - als kandidaat voor de Eerste Kamer- mee op campagne in het noorden. Met Wiebe van der Ploeg, lijsttrekker van GroenLinks in Groningen, en Gabrielle van Dinteren, lijsttrekker in Drenthe. En met de Tweede Kamerleden Jolande Sap en Ineke van Gent.
Irona Groeneveld, lijsttrekker in Frieslân schoof gedurende het programma ook nog even aan; door een blessure kon ze er jammer genoeg niet de hele dag bij zijn.

Onze campagnetour begon met een lunch in Bunne met GroenLinks wethouders uit de regio Groningen en Drenthe. Hier werd stilgestaan bij de succesvolle regionale samenwerking die hier plaatsvindt tussen provincies en gemeenten, waarbij door het maken van onderlinge afspraken over o.a. woningbouw, mobiliteit, natuur/landschap en economie veel wordt bereikt. Waarbij de zorg werd uitgesproken dat bezuinigingen vanuit de Rijksoverheid, onder andere met betrekking tot de Ecologische Hoofdstructuur, kunnen gaan zorgen voor het moeten uitstellen of afblazen van plannen. Enkele wethouders spraken ook hun zorg uit over de gevolgen van de bezuinigingen op het sociaal-economisch terrein, zoals de WSW. De regio kent relatief veel mensen die zijn aangewezen op sociale vangnet-voorzieningen, en de klappen zullen hier dus extra hard aankomen, zowel bij de inwoners als bij de gemeenten (die immers wel, maar dan zonder extra geld, verantwoordelijk zijn voor bijstand, zorg en welzijn).

De volgende stop was Roderwolde, waar we werden onthaald op een presentatie over de Onlanden. Dit natuurgebied heeft niet alleen een prachtige Toonderiaanse naam, er vindt ook een herinrichting plaats waarbij in heel korte tijd (5 jaar tussen plannen maken en realisatie) is gezorgd voor het versterken van de Ecologische Hoofdstructuur, een beter waterbeheer (waaronder waterberging), en verbeteren van de landbouwstructuur. Jolande Sap mocht het boek 'Publieke Geheim, het succes van de EHS' in ontvangst nemen van Marjolijn Tijdens van de natuur en Milieu Federatie Groningen.

En door ging het, nu naar Boerakker, waar de bevolking protesteert tegen de mogelijke CO2-opslag onder hun voeten. Waar het in Barendrecht werd afgeblazen vanwege het gebrek aan draagvlak onder de bevolking, lijkt men te denken dat deze opslqag, waarvan de risico's volstrekt onduidelijk zijn, wel bij de bevolking van Noord Nederland in de schoenen (of liever gezegd eronder) geschoven kan worden. Terechte protesten dus. Nog afgezien dat CO2-opslag niet het werkelijke probleem - CO2-uitstoot door het verbranden van fossiele brandstoffen - aanpakt, moet je er niet mee experimenteren onder de voeten van mensen. Als er al tijdelijke opslag moet komen, dan onder zee. En: stoppen met het bouwen van die kolencentrales in de Eemshaven; maak er in ieder geval gascentrales van.

De laatste stop van de tour was Leek, waar GroenLinks al jarenlang protesteert tegen plannen voor grootschalige woningbouw en een rondweg op een plek waar nu een prachtig kleinschalig houtwalle-landschap ligt. Jolande mocht de plannen door het toilet spoelen, en Ineke protesteerde enthousiast mee.

's Avonds was de campagnestart van de provincie Groningen, met korte toespraakjes van mijzelf, Jolande en Wiebe, met de film 'we feed the world', en met tijd voor gesprekjes. En dan is het erg leuk om een aantal GroenLinkse Groningers die ik vanuit het landelijk ken te spreken, maar ook een aantal jeugdbonders die ik van vroeger ken, en mensen die me aanspreken omdat ze ook oorspronkelijk uit Sneek komen en dan ook nog op dezelfde school blijken te hebben gezeten als ik. Ik voel me nog steeds erg thuis in het noorden, en kom graag terug. In de campagne, of daarna, als Eerste Kamerlid (want die vijf zetels in de Senaat gaan we halen hebben we gisteren afgesproken, en om dat te bereiken minstens vier in Groningen)

5 en campagne

2011-02-07T14:24:00.004+01:00

Het GroenLinks congres heeft mij zaterdag jl. op plaats 5 van de kandidatenlijst van de Eerste Kamer gezet. Ik ben daar blij mee. Natuurlijk, een plaatsje hoger zou gezien het huidige zetelaantal van GroenLinks in de Senaat comfortabeler zijn geweest, maar ook gezien het profiel van mijn medekandidaten ben ik zeer tevreden met deze plek.
En die vijf zetels gaan we natuurlijk gewoon halen. Wat zeg ik, we gaan voor minimaal zes!
Het persoonlijk campagne voeren zit er gelukkig ook weer op. Ik wil iedereen die daaraan heeft meegeholpen door het schrijven van een mooie aanbeveling, het (re)tweeten van berichtjes, het meedenken over en uitdelen van flyers heel hartelijk bedanken. Maar zoals gezegd: blij dat het weer over is. In de komende tijd dus veel minder blogjes en tweets over mijzelf, en wat meer over de inhoudelijke onderwerpen waar ik mee bezig ben in mijn werk en in de lokale politiek.
En de campagne? Die gaat nog wel even door. Nu niet voor mezelf, maar voor een sociaal, vrijzinnig en duurzaam Nederland met een goede vertegenwoordiging van GroenLinks in de Provinciale Staten en in de Eerste Kamer. En natuurlijk heb ik daar dan nog steeds zelf belang bij (het politieke is persoonlijk); de campagne voeren we nu voor heel GroenLinks. En in die campagne stort ik me graag. Om te beginnen met de opening van de provinciale campagne in Groningen, donderdag a.s.

Margreet naar de Eerste Kamer; de aanbevelingen op een rij

2011-02-04T20:11:00.004+01:00

Morgen stemt het GroenLinks congres onder meer over de kandidatenlijst voor de Eerste Kamer. Ik ben voorgedragen voor een hoge plek op de lijst, en ga voor een plaats bij de top 4.

In de afgelopen maand heb ik het nodige geblogd rond mijn kandidatuur. Voor wie het allemaal op de avond voor het congres nog eens door wil nemen, alles nog eens op een rij.

Om te beginnen het advies van de kandidatencommissie en mijn eigen presentatie in de congreskrant.

Heel veel mensen van binnen en buiten GroenLinks hebben mijn kandidatuur ondersteund door middel van een aanbeveling. Een overzicht:
* Mathieu Heemelaar
* Paul van der Linden
* Jale Simsek
* Saranna Maureau
* Martha Meijer
* Thirza Bronner
* Marieke van den Berg
* Emel Can
* Marieke Ruinaard
* Marjan Wijers
* Melita Mertens
* Lisette van Gurp
* Hilde Bakker
* Leen van den Berg
* Trijntje Kootstra
* Richard Korver
* Marjolein van den Brink
* Margien Bouma
* Marion Vijghen
* Jeroen de Wildt
* Therese Evers
* Christine Clement
* Hetty Welschen
* Zairah Khan
* Hilda Passchier
* Miriam Volp
* Aleid van den Brink
* Linda Mans
* Cees Flinterman
* Peter van der Linden
* Else de Wit
* Nils Lamme
* Annette Schaut
* Rutger Groot Wassink
* Sven Meeder
* Leontine Bijleveld

En last but not least voert het FemNet campagne voor mij.

Ik ben overweldigd door al deze steun.
Ik hoop morgen op nog veel meer steun, zodat ik daadwerkelijk voor GroenLinks de Eerste Kamer in kan.

De aanbeveling van de dag: FemNet

2011-02-04T09:29:00.006+01:00

"Zij was jarenlang voorzitter van FemNet en een van de GroenLinksers die FemNet weer definitief op de kaart zette binnen GroenLinks: Margreet de Boer. FemNet is verheugd over haar kandidaatstelling voor de Eerste Kamer.

Margreet de Boer is juriste en criminoloog en heeft een eigen bureau: PoWR, Projects on Women’s Rights. “Margreet is een bekende en erkende expert op het gebied van mensenrechten, en in het bijzonder op het gebied van vrouwenrechten en de rechten van minderheden. Zo’n expert kan de Eerste Kamer in deze tijden zeer goed gebruiken”, aldus de huidige voorzitter van FemNet, Hanneke Felten. FemNet is de afkorting voor het Feministisch netwerk van GroenLinks. In dit netwerk staat Margreet de Boer niet alleen bekend als een zeer gedegen juriste met een grote hoeveelheid kennis maar ook als een persoon met wie het zeer prettig samenwerken is. Secretaris van FemNet Greetje Bijl: “Met haar scherpe analyses en goed doordachte vragen kan zij een discussie op een prettige manier gericht naar de kern leiden".

Naast dat Margreet de Boer jarenlang al actief is binnen FemNet, en daarin een van de drijvende krachten is, is zij ook deelraadslid voor GroenLinks in Amsterdam West. FemNet hoopt dan ook van harte dat Margreet de Boer op het GroenLinks congres van 5 februari gekozen wordt op een verkiesbare plek voor de Eerste Kamer. “Ze is een doorgewinterde GroenLinkser”, aldus Felten".

Dit bericht verscheen onlangs op de site van FemNet.
Ik ben erg blij met de steun van FemNet voor mijn kandidatuur.

Morgen, 5 februari stelt het GroenLinks congres de kandidatenlijst voor de Eerste Kamer vast. Ik ben voorgedragen voor een verkiesbare plek op deze lijst. De kandidatencommissie schreef een mooi advies over mij (gedegen jurist met gezag en een prettige persoonlijkheid). Ook anderen zien mij graag in de Eerste Kamer.
In de afgelopen maand verscheen er dagelijks (of vaker) een aanbeveling op mijn blog. Dit is de laatste. Later vandaag volgt nog een overzicht van alle aanbevelingen.
En dan is het zover: morgen is de dag van de waarheid.
Ik hoop op veel steun.

De aanbeveling van de avond: Leontine Bijleveld

2011-02-03T18:29:00.004+01:00

“Vanuit mijn lange ervaring in de vrouwenbeweging weet ik hoe belangrijk het is dat er in de Eerste Kamer bij verschillende fracties expertise op het terrein van mensenrechten, vrouwenrechten en internationale verdragsverplichtingen aanwezig is. Nederland is aan diverse mensenrechtenverdragen gebonden, maar de diverse kabinetten willen dat nog wel eens vergeten. Expertise bij sommige kamerleden helpt. Dus ik hoop dat Groen Links Margreet zeer verkiesbaar wil stellen (dus hoog op de lijst).”

Dit is de aanbeveling van Leontine Bijleveld, 'oudgediende' binnen de vrouwenbeweging. Onder andere actief geweest bij het FNV vrouwensecretariaat, en in de actiegroep Wij Vrouwen Eisen. Nu bestuurslid van de Vereniging voor Vrouw en Recht, en net als ik expert binnen het Netwerk VN-Vrouwenverdrag.

Op 5 februari stelt het GroenLinks congres de kandidatenlijst voor de Eerste Kamer vast. Ik ben voorgedragen voor een verkiesbare plek op deze lijst. De kandidatencommissie schreef een mooi advies over mij (gedegen jurist met gezag en een prettige persoonlijkheid). Ook anderen zien mij graag in de Eerste Kamer. Tot aan het congres iedere dag (en in de laatste week wat vaker) een aanbeveling op mijn blog.

De aanbeveling van de middag: Sven Meeder

2011-02-03T12:43:00.003+01:00

“Ik kan niet anders dan het mooie advies van de kandidatencommissie beamen. Sinds maart 2010 zit ik samen met Margreet in de deelraadsfractie en al in de aanloop naar de fusie van de stadsdelen heb ik haar leren kennen als gezaghebbend GroenLinks politica. Wanneer Margreet spreekt, dan luistert de hele raad aandachtig. Haar bijdrages zijn scherpzinnig en to-the-point en gebaseerd op een ruime dossierkennis. Margreet weet, temidden van de woelige raadspolitiek, de discussie terug te brengen naar de kern van de zaak. Raads- en commissiedebatten waaraan zij deelneemt worden daardoor direct beter. Haar vertrek naar de Senaat zou daarom niet alleen een verlies zijn voor de fractie, maar voor de gehele raad van Amsterdam West. Gelukkig krijgen we er een hele goede senator voor terug!”

Aldus Sven Meeder, zeer gewaardeerd fractiegenoot in Amsterdam-West.

Ik word er bijna verlegen van, maar we gaan nog even door met de aanbevelingen; er liggen er nog een paar op de plank!
Op 5 februari stelt het GroenLinks congres de kandidatenlijst voor de Eerste Kamer vast. Ik ben voorgedragen voor een verkiesbare plek op deze lijst. De kandidatencommissie schreef een mooi advies over mij (gedegen jurist met gezag en een prettige persoonlijkheid). Ook anderen zien mij graag in de Eerste Kamer. Tot aan het congres iedere dag (en in de laatste week wat vaker) een aanbeveling op mijn blog.

De aanbeveling van de ochtend: Rutger Groot Wassink

2011-02-03T11:09:00.004+01:00

"Margreet en ik werken ruim vijf jaar samen. Eerst in de raad van stadsdeel Westerpark en nu in Amsterdam West. Ik heb Margreet leren kennen als een zeer bevlogen politica en een warm persoon. Door haar imponerende dossierkennis en politieke inzicht was ze binnen no time in de fractie en de raad een gezaghebbend politica voor coalitie én oppositiepartijen. Margreet is fair, beschouwend en scherp waar nodig. En dat altijd vanuit de inhoud en haar idealen. Ik hoop dat Margreet in de Eerste Kamer gekozen wordt. Dat is een groot verlies voor Amsterdam West maar winst voor de partij in de Senaat".

Deze aanbeveling komt van Rutger Groot Wassink, fractievoorzitter van GroenLinks in Amsterdam West. En natuurlijk nog veel meer, zoals initiatiefnemer van Papa Plus, werkzaam bij de FNV....

Op 5 februari stelt het GroenLinks congres de kandidatenlijst voor de Eerste Kamer vast. Ik ben voorgedragen voor een verkiesbare plek op deze lijst. De kandidatencommissie schreef een mooi advies over mij (gedegen jurist met gezag en een prettige persoonlijkheid). Ook anderen zien mij graag in de Eerste Kamer. Tot aan het congres iedere dag (en in de laatste week wat vaker) een aanbeveling op mijn blog.

De aanbeveling van de nacht: Annette Schaut

2011-02-02T23:45:00.004+01:00

“Margreet is als fractielid van Amsterdam West een waanzinnig betrouwbaar en betrokken persoon. Opvallend ook dat opmerkingen en vragen van de omgeving altijd worden opgepakt en ook het vervolg in de gaten wordt gehouden. Heel prettig en absoluut geen vanzelfsprekendheid binnnen de politiek. Daarnaast is ze natuurlijk een vrouw met visie.Feministisch en thuis in de diverse samenleving.”

Deze aanbeveling is van Annette Schaut, momenteel directeur van het KunstENhuis in het Westerpark, en voormalig GroenLinks deelraadslid en deelraadsvoorzitter in Westerpark.

Op 5 februari stelt het GroenLinks congres de kandidatenlijst voor de Eerste Kamer vast. Ik ben voorgedragen voor een verkiesbare plek op deze lijst. De kandidatencommissie schreef een mooi advies over mij (gedegen jurist met gezag en een prettige persoonlijkheid). Ook anderen zien mij graag in de Eerste Kamer. Tot aan het congres iedere dag (en in de laatste week wat vaker) een aanbeveling op mijn blog.

Bericht uit Egypte

2011-02-02T15:53:00.002+01:00

Via de nieuwsbrief van 'global to local' ontving ik het volgende bericht. Ik help graag het verder te verspreiden.
Het bericht komt van Azza Soliman, General Director van het Centre for Egyptian Women's Legal Assistance

Dear Friends

This is Azza from Egypt. I'm writing you this letter after the Internet connection has been finally restored and after Mubarak's regime has isolated a whole country from the rest of the world. This feels now like a breakthrough.

I want to inform you all that President Mubarak has betrayed his country. He insists on staying in power even if it costs the lives and blood of the Egyptian people.
He has betrayed Egypt through through spreading chaos and havoc for more than 48 hours at the time when police forces dissapeared and thugs and looters were to terrorize and intimidate the people.

Today Mubarak insists on staying in power with the cost of the blood spilling of Egyptians , through employing secret riot police, thoughs, leaders from his national party and have them attack the protestors who are asking for the resignation of the president, the transfer of governance in a peaceful manner and the constitutional reforms. We know that Mubraka gave clear instructions to leading figures in his national party to release thugs and looters even on horses and camels to attack the protesters.All this guarantees Mubarak's betrayal of our homeland.

Dear sisters and brothers, I urge you to help me expose the Egyptian regime and the American regime which is complicit in slaining Egypt.Both regimes continue in slaining universal human rights principles.

I also want you to know that during the past demonstrations not once has there been an Islamic slogan. None of the opposition leaders would attribute this revolution to himself as we witness a popular uprising by the youth of Egypt, which are regular citizens oppressed by Mubarak's regime for 30 years.
They are aware and are confident in putting together the national coalition to reform the Egyptian constitution and uphold the principles of citizenship and establish a civil state in Egypt.

Azza Soliman from Egypt

De aanbeveling van de middag: Nils Lamme

2011-02-02T12:49:00.004+01:00

“Margreet ken ik nu 5 jaar als raadslid, eerst in stadsdeel Westerpark, nu in stadsdeel West. Ze is een constante factor in de raad die met een gedegen verhaal komt. Qua politieke opvatting liggen we flink uit elkaar, maar als collega, zeker ook in de commissie van de rekeningen, waardeer ik haar.”

Aldus Nils Lamme, Fractievoorzitter van de VVD in Amsterdam West.
Ik vind het leuk dat Nils wijst op een punt dat ik in mijn persoonlijke campagne eigenlijk nog niet heb genoemd: mijn ervaring met en kennis van financiën. Ik vind het geen enkel probleem om de financiële portefeuille op me te nemen; sterker nog: ik vind cijfers leuk, heb meestal snel door hoe het zit, en kan er zinnige vragen over stellen (je kunt dan wel besluiten rechten te gaan studeren, een bèta-achtergrond verloochent zich niet). Ik denk dat ik op dat punt ook een aanwinst voor de Eerste Kamer-fractie kan zijn.

Op 5 februari stelt het GroenLinks congres de kandidatenlijst voor de Eerste Kamer vast. Ik ben voorgedragen voor een verkiesbare plek op deze lijst. De kandidatencommissie schreef een mooi advies over mij (gedegen jurist met gezag en een prettige persoonlijkheid). Ook anderen zien mij graag in de Eerste Kamer. Tot aan het congres iedere dag (en in de laatste week wat vaker) een aanbeveling op mijn blog.

Aanbeveling van de ochtend: Else de Wit

2011-02-02T09:38:00.002+01:00

“Ik ken Margreet als deelraadslid in stadsdeel Westerpark en nu in stadsdeel West. Margreet heeft veel kennis van zaken, is ondernemend en creatief en heeft hart voor de zaak. Ik ondersteun van harte haar kandidatuur voor de Eerste Kamer.”

Dit is de aanbeveling van Else de Wit, bestuurder (directeur) van CentraM, een instelling voor maatschappelijke dienstverlening.

Op 5 februari stelt het GroenLinks congres de kandidatenlijst voor de Eerste Kamer vast. Ik ben voorgedragen voor een verkiesbare plek op deze lijst. De kandidatencommissie schreef een mooi advies over mij (gedegen jurist met gezag en een prettige persoonlijkheid). Ook anderen zien mij graag in de Eerste Kamer. Tot aan het congres iedere dag (en in de laatste week wat vaker) een aanbeveling op mijn blog.

De aanbeveling van de nacht: Peter van der Linden

2011-02-01T22:58:00.003+01:00

Omdat ik het met alleen aanbevelingen van de dag niet ga redden tot aan het congres nu ook een aanbeveling van de nacht:

“Ik ken Margreet als iemand met organisatorisch vermogen, een uitstekend netwerk en als maker van inhoudelijk gedegen producten. Ik kan me voorstellen dat ze in de Eerste Kamer een waardevolle bijdrage levert aan beleid omtrent gender en geweld en het verwoorden van de visie en standpunten van Groen Links.”

Peter van der Linden, programmamanager bij het Nederlands Jeugd Instituut.

Op 5 februari stelt het GroenLinks congres de kandidatenlijst voor de Eerste Kamer vast. Ik ben voorgedragen voor een verkiesbare plek op deze lijst. De kandidatencommissie schreef een mooi advies over mij (gedegen jurist met gezag en een prettige persoonlijkheid). Ook anderen zien mij graag in de Eerste Kamer. Tot aan het congres iedere dag (en soms vaker) een aanbeveling op mijn blog.

De aanbeveling van de dag: Cees Flinterman

2011-02-01T08:48:00.004+01:00

“Van harte ondersteun ik de kandidatuur van Margreet de Boer voor de Eerste Kamer. Ik heb Margreet leren kennen als een zeer deskundig, toegewijd en wijs voorvechtster van de rechten van de mens (van vrouwen). Haar brede kennis en ervaring zal een verrijking opleveren van het (politieke) debat en de besluitvorming in de Eerste Kamer.”

Op deze aanbeveling ben ik misschien wel het meest trots. Cees Flinterman is de mister mensenrechten van Nederland. Emeritus hoogleraar. Hij was jarenlang lid van het CEDAW-Comité, het VN Comité dat toezicht houdt op de naleving van het VN-Vrouwenverdrag. Sinds dit jaar zit Cees Flinterman voor Nederland in het VN-mensenrechtencomité.

Op 5 februari stelt het GroenLinks congres de kandidatenlijst voor de Eerste Kamer vast. Ik ben voorgedragen voor een verkiesbare plek op deze lijst. De kandidatencommissie schreef een mooi advies over mij (gedegen jurist met gezag en een prettige persoonlijkheid). Ook anderen zien mij graag in de Eerste Kamer. Tot aan het congres iedere dag een aanbeveling op mijn blog.

De aanbeveling van de dag: Linda Mans

2011-01-31T09:54:00.003+01:00

“Vanuit het Netwerk VN-Vrouwenverdrag ken ik Margreet als een solide collega met veel kennis van zaken en als doortastende netwerker. Ze heeft overzicht en weet te overtuigen op basis van gedegen argumenten. Juridisch en beleidsmatig sterk all-round, en met hart voor en expertise op het terrein van emancipatie en mensenrechten voor vrouwen. Ik beveel haar absoluut aan voor een verkiesbare plek in de Eerste Kamer.”

Linda Mans was een van de auteurs van de laatste NGO-schaduwrapportage over de implementatie van het VN-Vrouwenverdrag in Nederland, waar ik in 2006 samen met Marjan Wijers de vorige heb geschreven.

Op 5 februari stelt het GroenLinks congres de kandidatenlijst voor de Eerste Kamer vast. Ik ben voorgedragen voor een verkiesbare plek op deze lijst. De kandidatencommissie schreef een mooi advies over mij (gedegen jurist met gezag en een prettige persoonlijkheid). Ook anderen zien mij graag in de Eerste Kamer. Tot aan het congres iedere dag een aanbeveling op mijn blog.

Buurtboerderij en Time Out Hotel

2011-01-30T13:27:00.008+01:00

Midden in Amsterdam ligt een klein stukje platteland. In het Westerpark, verstopt tussen het spoor en de oude Spaarndammerdijk, ligt een klein gebiedje. Begraafplaats Sint Barbara, een weiland (een ouderwets veenweide-gebiedje), buurtboerderij Ons Genoegen, een hondentrainingsveld, een postduivenvereniging en een Time Out Hotel.
Het is een uniek plekje. Niet alleen vanwege natuur en landschap, maar ook vanwege de mensen die hebben gevochten voor het behoud van de buurtboederij, en de mensen die er nu gebruik van maken.
De geschiedenis wordt heel mooi samengevat op de site van de buurtboerderij:

De Buurtboerderij is in 2001 gekraakt om daarmee een dreigende sloop te voorkomen. Na provisorisch opknapwerk zijn horeca- en andere kleinschalige activiteiten opgestart onder de vlag van de Vereniging Buurtboerderij Ons Genoegen. Gaandeweg werd deze situatie door het Stadsdeel Westerpark gedoogd en verbeterden de verstandhoudingen.

Om het voortbestaan van de Buurtboerderij te kunnen waarborgen en de renovatie te kunnen financieren werd na veel overleg besloten tot een samenwerkingsovereenkomst tussen de Buurtboerderij, het Stadsdeel Westerpark en Mentrum (onderdeel van Arkin). Uitgangspunt daarbij was een idee van onder meer de Cliëntenraad van Mentrum tot de bouw van een Time Out Hotel naast de Buurtboerderij. De gasten van het Time Out Hotel kunnen gebruik maken van de faciliteiten op de Buurtboerderij: drie maal daags een maaltijd nuttigen, deelnemen aan de diverse activiteiten of zelf als vrijwilliger aan de slag gaan.

Na het sluiten van de overeenkomst in 2005 werd de Buurtboerderij volledig gerenoveerd en moesten de vrijwilligers en bezoekers een tijd lang op een stuk land bivakkeren dat omgedoopt werd tot ‘Halte Buurtboerderij’. Op 16 oktober 2008 werden het Time Out Hotel en de nieuwe Buurtboerderij, inmiddels een stichting geworden, officieel geopend.

Sinds januari 2010 werkt de stichting samen met stichting De Regenboog Groep, die zich al 35 jaar inzet voor dak- en thuislozen, verslaafden en mensen met psychische problemen. Samen runnen zij met de inzet van alle vrijwilligers de activiteiten op de Buurtboerderij.

Als GroenLinks-deelraadslid heb ik de ontwikkelingen rond de buurtboerderij steeds met interesse gevolgd. Ik was aanwezig bij de opening van het Time Out Hotel, en de ondertekening van de samenwerkingsovereenkomst met de Regenbooggroep.
Met de samenwerking tussen de Stichting buurtboerderij, het stadsdeel, De Regenbooggroep en het Time Out Hotel bleek het mogelijk om de boerderij te behouden als rustpunt. Rustpunt voor mensen uit de buurt die even buiten willen zijn; rustpunt waar groep eigenzinnige vrijwilligers hun draai kunnen vinden; rustpunt voor mensen met psychische problemen.

Bleek het mogelijk, of leek het mogelijk?
In het Parool van 14 januari stond in een artikel dat Arkin overweegt de Time Out voorziening per 1 juli a.s. te sluiten (het bericht staat helaas niet online; geen link dus). Niet omdat het niet goed zou lopen, maar omdat ze zich willen concentreren op hun kern-activiteiten. Geen woord over de unieke samenwerking. Geen woord ook over de afspraken die zijn gemaakt met stadsdeel en buurtboerderij.

Niet duidelijk is of de directeur van Arkin die de betreffende uitspraken deed de samenwerking en de afspraken kende. Overigens is het in beide gevallen erg. Het is erg als je uitspraken doet over het al dan niet sluiten van voorzieningen zonder te weten wat ze er precies doen. En het is erg als je overweegt voorzieningen te sluiten zonder rekening te houden met partners met wie je afspraken hebt gemaakt.

Afgelopen week heb ik schriftelijke vragen gesteld aan het Dagelijks Bestuur van Stadsdeel-West. Om opheldering te vragen. En om het stadsdeel te vragen alles op alles te zetten om Arkin te houden aan de gemaakte afspraken, zodat met de samenwerkingsafspraken zowel het Time Out Hotel als de buurtboerderij hun werk kunnen blijven doen, en het unieke plekje in West deze unieke voorzieningen behoudt.

En eerlijk gezegd hoop ik dat het allemaal met een sisser afloopt en dat Arkin inziet dat ze dit unieke project niet de nek om moeten draaien. Een project dat ook binnen de GGZ gezien en gewaardeerd wordt, zoals mag blijken uit een artikel met filmpje op de site Psy, van mei 2010.

De aanbeveling van de dag: Aleid van den Brink

2011-01-30T11:25:00.003+01:00

“Ik beveel de kandidatuur van Margreet van harte aan: ik ken haar sinds jaren als actieve en succesvolle pleitbezorger van ‘vrouwenrechten’ en in de strijd tegen geweld in het gezin. Margreet zet zich hiervoor in met haar juridische skills, nauwkeurig, op zoek naar feiten, open voor contact en discussie en vasthoudend. Ze staat voor haar overtuiging en standpunten. Met deze vaardigheden en eigenschappen zal ze ongetwijfeld ook een competent 1e Kamerlidmaatschap vervullen. Ik ondersteun graag het belang van aanhoudend letten op het goed behartigen van mensenrechten, juist ook in de 1e Kamer!”

Aleid van den Brink, directeur Blijf Groep, organisatie die thuis is in huiselijk geweld.

Op 5 februari stelt het GroenLinks congres de kandidatenlijst voor de Eerste Kamer vast. Ik ben voorgedragen voor een verkiesbare plek op deze lijst. De kandidatencommissie schreef een mooi advies over mij (gedegen jurist met gezag en een prettige persoonlijkheid). Ook anderen zien mij graag in de Eerste Kamer. Tot aan het congres iedere dag een aanbeveling op mijn blog.

De aanbeveling van de dag: Miriam Volp

2011-01-29T16:36:00.003+01:00

“Margreet is een gedreven jurist met een breed spectrum aan kennis en kunde. Haar inzet voor mensenrechten en vrouwenrechten in het bijzonder, is alom geroemd. Margreet is daarbij een politiek dier in hart en nieren. Daarnaast ook zeer kordaat en prettig in de omgang. Kortom DE ideale kandidate voor een positie in de Eerste Kamer.”

Miriam Volp is bestuurslid van Stichting Zijweg en juridisch medewerker bij de Rechtbank Rotterdam.

Op 5 februari stelt het GroenLinks congres de kandidatenlijst voor de Eerste Kamer vast. Ik ben voorgedragen voor een verkiesbare plek op deze lijst. De kandidatencommissie schreef een mooi advies over mij (gedegen jurist met gezag en een prettige persoonlijkheid). Ook anderen zien mij graag in de Eerste Kamer. Tot aan het congres iedere dag een aanbeveling op mijn blog.

De aanbeveling van de dag: Hilda Passchier

2011-01-28T12:53:00.004+01:00

“Het is fijn dat iemand als Margreet de Boer zich kandidaat stelt voor de Eerste Kamer. Met haar achtergrond op het gebied van vrouwenrechten en mensenrechten in het algemeen en als deelraadslid in Amsterdam heeft ze een schat aan kennis en ervaring opgebouwd waar de nieuwe GroenLinkse fractie veel voordeel van kan hebben. Daarnaast is zij een zeer prettige persoon om mee samen te werken en heeft zij een goed oog voor de diverse mensen om haar heen.”

Hilda Passchier is voorzitter van de afdeling GroenLinks Amsterdam-centrum.

Op 5 februari stelt het GroenLinks congres de kandidatenlijst voor de Eerste Kamer vast. Ik ben voorgedragen voor een verkiesbare plek op deze lijst. De kandidatencommissie schreef een mooi advies over mij (gedegen jurist met gezag en een prettige persoonlijkheid). Ook anderen zien mij graag in de Eerste Kamer. Tot aan het congres iedere dag een aanbeveling op mijn blog.

Afghanistan en de partij

2011-01-28T09:56:00.005+01:00

In één ding had Jolande Sap gisteren in het debat over de politiemissie naar Kunduz ontegenzeglijk gelijk: er is geen simpel nee, en er is geen simpel ja.
Zelf denk ik dat ik alles afwegende toch op een Nee zou zijn uitgekomen. De inbedding in de NAVO-strategie en het meesturen van de F16's maken dat het een militaire, of in ieder geval militair ingekaderde missie blijft.
Maar ik kan heel ver meegaan in de argumenten om uiteindelijk voor de missie te stemmen. Met de toezeggingen die GroenLinks heeft afgedwongen is er de kans een verschil te maken. Door er aan bij te dragen dat politiemensen leren lezen en schrijven; dat er aandacht wordt besteed aan mensenrechten en het tegengaan van corruptie; dat er trainingen worden gegeven door politiemensen in plaats van door militairen.

Op de oorspronkelijke plannen voor de missie was er misschien een gemakkelijk nee geweest; op de plannen zoals die er nu liggen is dat er - mede gezien het verkiezingsprogramma van GroenLinks - niet. Ik heb respect voor de fractie die een gewetensvolle afweging heeft gemaakt. Ik heb er ook respect voor dat er daarbij ruimte was voor een afwijkend standpunt voor Ineke van Gent; en vanzelfsprekend heb ik respect voor dat afwijkende standpunt (zoals gezegd, ik kom alles afwegende nog steeds tot een Nee).

Ik vind het dan ook erg jammer en onterecht dat er nu binnen de partij zoveel ophef ontstaat over de gemaakte keuze, en over het partijleiderschap van Jolande Sap. Inhoudelijk debat: prima; niets liever, en we hebben laten zien dat we dat doen binnen GroenLinks. Elkaar uitmaken voor rechts en machtswellustig vind ik echter volstrekt onterecht.
Het is niet het afgewogen oordeel over de politiemissie naar Kunduz dat de partij het meeste schaadt, maar de interne polarisatie die hierover nu aan het ontstaan is.

De aanbeveling van de dag: Zairah Khan

2011-01-27T12:12:00.003+01:00

“Margreet is een fundament op het gebied van vrouwenrechten in Nederland, betrouwbaar, bekwaam en een fijn mens.”

Aldus Zairah Khan, Coördinator van WO=MEN.

Op 5 februari stelt het GroenLinks congres de kandidatenlijst voor de Eerste Kamer vast. Ik ben voorgedragen voor een verkiesbare plek op deze lijst. De kandidatencommissie schreef een mooi advies over mij (gedegen jurist met gezag en een prettige persoonlijkheid). Ook anderen zien mij graag in de Eerste Kamer. Tot aan het congres iedere dag een aanbeveling op mijn blog.

De aanbeveling van de dag: Hetty Welschen

2011-01-26T09:54:00.004+01:00

“Ik ken Margreet als iemand die GroenLinks sterk postioneert in het sociale domein in Amsterdam.Standpunten worden door haar zowel in de Stadsdeelraad Amsterdam West als daarbuiten, scherp neergezet. Dat kan ook want ze heeft veel kennis van zaken, groot analyserend vermogen en een scherpe geest. Ze combineert zichtbaar ervaring op politiek-bestuurlijk gebied en met die van beleidsontwikkeling. Waarbij haar realiteitszin (kijk op de uitvoeringspaktijk) opvalt.Zij neemt daarbij in alles wat ze doet en vindt , volhardend en konsekwent ,op een rustige manier, de kracht /mogelijkheden van mensen als uitgangspunt. Kortom, ik pleit sterk voor een hoge plaats op de kandidatenlijst en dus een plek in de 1e Kamer.”

Hetty Welschen is GroenLinks wethouder in Amsterdam-West. Zij bestuurt met een duidelijke GroenLinks visie: de bewoners centraal; eigen kracht; buurtgericht; oog voor de kwetsbaren. Ik ben erg blij met haar aanbeveling.

Op 5 februari stelt het GroenLinks congres de kandidatenlijst voor de Eerste Kamer vast. Ik ben voorgedragen voor een verkiesbare plek op deze lijst. De kandidatencommissie schreef een mooi advies over mij (gedegen jurist met gezag en een prettige persoonlijkheid). Ook anderen zien mij graag in de Eerste Kamer. Tot aan het congres iedere dag een aanbeveling op mijn blog.

De aanbeveling van de dag: Christine Clement

2011-01-25T14:32:00.003+01:00

“Margreet weet, naar mijn indruk, gedegen kennis en kundigheid op het gebied van mensenrechten, vrouwenrechten in het bijzonder, te combineren met sterk politiek strategisch inzicht, een groot netwerk én de nodige energie.”

Christine Clement is een van de drijvende krachten van Stichting Zijweg, een vrijwilligersorganisatie die opkomt voor de belangen van vrouwen en kinderen die slachtoffer zijn van mishandeling of bedreiging door hun (ex-)partner. Daarnaast is ze directeur van het LOV, een organisatie die zich bezig houdt met de participatie van migrantenvrouwen.

Op 5 februari stelt het GroenLinks congres de kandidatenlijst voor de Eerste Kamer vast. Ik ben voorgedragen voor een verkiesbare plek op deze lijst. De kandidatencommissie schreef een mooi advies over mij (gedegen jurist met gezag en een prettige persoonlijkheid). Ook anderen zien mij graag in de Eerste Kamer. Tot aan het congres iedere dag een aanbeveling op mijn blog.

De aanbeveling van de dag: Therese Evers

2011-01-24T13:03:00.002+01:00

“Margreet de Boer heb ik de afgelopen jaren leren kennen als een uitermate zorgvuldige en deskundige juriste met hart voor onderwerpen als de bestrijding van huiselijk en seksueel geweld. Haar expertise en scherpe oog voor de (rechts)positie van vrouwen maakt haar tot een vraagbaak voor velen die zich met deze materie bezighouden. Toegankelijk als mens en juridisch een vakvrouw voor de diversiteit aan vragen van collega's uit de keten van politie, justitie en hulpverlening.”

Therese Evers is docent aan de Politie Academie, waar ze lesgeeft over huiselijk en seksueel geweld.

Op 5 februari stelt het GroenLinks congres de kandidatenlijst voor de Eerste Kamer vast. Ik ben voorgedragen voor een verkiesbare plek op deze lijst. De kandidatencommissie schreef een mooi advies over mij (gedegen jurist met gezag en een prettige persoonlijkheid). Ook anderen zien mij graag in de Eerste Kamer. Tot aan het congres iedere dag een aanbeveling op mijn blog.

De aanbeveling van de dag: Jeroen de Wildt

2011-01-23T10:55:00.003+01:00

“Margreet de Boer is een betrouwbare feministe. Een goede juriste. Ze werkt hard door, ook als het moeilijk wordt. Drie argumenten om haar in de EK-fractie van GL te kiezen. Dat ze een aardig persoon is, is geen argument. Dat mag u niet meewegen!"

Ik kon een glimlach niet onderdrukken toen ik deze aanbeveling van Jeroen de Wildt binnenkreeg. Het is hem ten voeten uit: inhoud boven alles, maar altijd met humor als ondertoon. Jeroen de Wildt was de partner van Joke Smit ten tijde van haar overlijden. Hij heeft als hoge ambtenaar een belangrijke bijdrage geleverd aan de gelijke behandelingswetgeving en de implementatie van het VN-Vrouwenverdrag in Nederland. Ik heb voor hem gewerkt toen hij secretaris was van de Visitatiecommissie Emancipatie, waar ik freelance klussen voor deed.

Op 5 februari stelt het GroenLinks congres de kandidatenlijst voor de Eerste Kamer vast. Ik ben voorgedragen voor een verkiesbare plek op deze lijst. De kandidatencommissie schreef een mooi advies over mij (gedegen jurist met gezag en een prettige persoonlijkheid).Ook anderen zien mij graag in de Eerste Kamer. Tot aan het congres iedere dag een aanbeveling op mijn blog.

De aanbeveling van de dag: Marion Vijghen

2011-01-22T16:54:00.004+01:00

“Margreet is gedreven zonder te overdrijven, integer en oprecht zonder de zakelijke (on)mogelijkheden uit het oog te verliezen, geloofwaardig en deskundig met behoud van authenticiteit.”

Dit is de aanbeveling van Marion Vijghen, momenteel manager bij Stichting Jeugdformaat. Ik ken haar van toen ze programmamanager was bij het Ministerie van Justitie. Zij heeft vanaf 20001 de integrale aanpak van huiselijk geweld opgezet en uitgebouwd; ik nam daar toen vanuit het Clara Wichmann Instituut aan deel.

Op 5 februari stelt het GroenLinks congres de kandidatenlijst voor de Eerste Kamer vast. Ik ben voorgedragen voor een verkiesbare plek op deze lijst. De kandidatencommissie schreef een mooi advies over mij (gedegen jurist met gezag en een prettige persoonlijkheid).Ook anderen zien mij graag in de Eerste Kamer. Tot aan het congres iedere dag een aanbeveling op mijn blog.

De aanbeveling van de dag: Margien Bouma

2011-01-21T19:49:00.003+01:00

“Ik ken Margreet als medelid van de kandidatencie Landelijk Bestuur. En dat was heel plezierig. Zij is iemand met wie het goed samenwerken is, en een echte GroenLinkser. Ik steun haar van harte!”

Aldus Margien Bouma, GroenLinkser uit Groningen, met wie ik inderdaad heel plezierig samenwerk in de landelijke kandidatencommissie partijbestuur.

Op 5 februari stelt het GroenLinks congres de kandidatenlijst voor de Eerste Kamer vast. Ik ben voorgedragen voor een verkiesbare plek op deze lijst. De kandidatencommissie schreef een mooi advies over mij (gedegen jurist met gezag en een prettige persoonlijkheid).Ook anderen zien mij graag in de Eerste Kamer. Tot aan het congres iedere dag een aanbeveling op mijn blog.

De aanbeveling van de dag: Marjolein van den Brink

2011-01-20T14:45:00.005+01:00

“Ik ken Margreet als een creatieve, gedreven en (hele) harde werker. Met beide benen op de grond. Idealistisch en / maar toch praktisch. Een heel sociaal mens, laagdrempelig. Haar kandidatuur voor de Eerste Kamer steun ik daarom van harte.”

Deze aanbeveling komt van Marjolein van den Brink, universitair docent gender en recht aan de Universiteit van Utrecht, voormalig lid van de Commissie Gelijke Behandeling en een zeer creatief denker. Lees haar artikel 'Onpraktisch, oninteressant en ongepast. Over de algemeen aanvaarde opvatting dat personen hetzij tot het mannelijke hetzij tot het vrouwelijke geslacht behoren' in het boek 'Vrouw en Recht, de beweging, de mensen, de issues', dat ik in 2009 samen met Marjan Wijers maakte.

Op 5 februari stelt het GroenLinks congres de kandidatenlijst voor de Eerste Kamer vast. Ik ben voorgedragen voor een verkiesbare plek op deze lijst. De kandidatencommissie schreef een mooi advies over mij (gedegen jurist met gezag en een prettige persoonlijkheid).Ook anderen zien mij graag in de Eerste Kamer. Tot aan het congres iedere dag een aanbeveling op mijn blog.

De aanbeveling van de dag: Richard Korver

2011-01-19T12:27:00.003+01:00

“Ik heb Margreet leren kennen als een persoon die met bezieling haar werk doet!”

Deze korte (maar hopelijk krachtige) aanbeveling komt van Richard Korver, advocaat. Ik heb met Richard samen in de werkgroep seksueel geweld gezeten; een werkgroep van m.n. advocaten die slachtoffers van seksueel geweld bijstaan. Degenen die het nieuws volgen weet dat Richard dat nog steeds doet (hij staat veel van de ouders van slachtoffers in de Amsterdamse zedenzaak bij); zelf houd ik me inmiddels meer bezig met onderzoek, advies en trainingen gericht op het verbeteren van de rechtspositie van slachtoffers.

Op 5 februari stelt het GroenLinks congres de kandidatenlijst voor de Eerste Kamer vast. Ik ben voorgedragen voor een verkiesbare plek op deze lijst. De kandidatencommissie schreef een mooi advies over mij (gedegen jurist met gezag en een prettige persoonlijkheid).Ook anderen zien mij graag in de Eerste Kamer. Tot aan het congres iedere dag een aanbeveling op mijn blog.

De aanbeveling van de dag: Trijntje Kootstra

2011-01-18T21:05:00.003+01:00

“Ik ken Margreet als een zeer betrokken en prettig mens met kennis van zaken. Ze is een expert op het gebied van mensenrechten, in het bijzonder vrouwenrechten, en trekt met veel enthousiasme projecten, zowel nationaal als internationaal. Ook beschikt ze als raadslid over veel politieke ervaring en fingerspitzengefühl. Kortom: een harde werker met het hart op de juiste plaats! Met Margreet in de Eerste Kamer hebben we een topkandidaat om de stem van kwetsbare groepen luid en duidelijk te laten horen!”

Dit is de aanbeveling van Trijntje Kootstra. Zij is nu zelfstandig consultant. Ik ken haar vanuit haar vroegere werk bij de Stichting tegen Vrouwenhandel en bij de Vrouwenopvang in Utrecht.

Op 5 februari stelt het GroenLinks congres de kandidatenlijst voor de Eerste Kamer vast. Ik ben voorgedragen voor een verkiesbare plek op deze lijst. De kandidatencommissie schreef een mooi advies over mij (gedegen jurist met gezag en een prettige persoonlijkheid).Ook anderen zien mij graag in de Eerste Kamer. Tot aan het congres iedere dag een aanbeveling op mijn blog.

De aanbeveling van de dag: Leen van den Berg

2011-01-17T13:56:00.003+01:00

“Ondergetekende heeft 12 jaar als raadslid/fractievoorzitter voor de buurtpartij Buurt en Westerpark in de Raad van Stadsdeel Westerpark gezeten. De laatste 4 jaar heb ik Margreet als raadslid voor GroenLinks meegemaakt. Margreet beschikte op een aantal onderwerpen waar zij over ging grote dossierkennis, wist in het debat haar argumenten altijd duidelijk te verwoorden. Bovendien - misschien wel het belangrijkste - is zij iemand die met anderen coalities weet te smeden, hetgeen in de politieke wereld toch noodzakelijk is! Verder een aardige sympathieke dame!”

Was getekend Leen van den Berg, jarenlang het gezicht van de linkse buurtpartij in Amsterdam-Westerpark (Buurt en Westerpark). Tot mijn vreugde zag ik hem overigens op de Nieuwjaarsborrel van GroenLinks Amsterdam, als kersvers GroenLinks lid.

Op 5 februari stelt het GroenLinks congres de kandidatenlijst voor de Eerste Kamer vast. Ik ben voorgedragen voor een verkiesbare plek op deze lijst. De kandidatencommissie schreef een mooi advies over mij (gedegen jurist met gezag en een prettige persoonlijkheid).Ook anderen zien mij graag in de Eerste Kamer. Tot aan het congres iedere dag een aanbeveling op mijn blog.

De aanbeveling van de dag: Hilde Bakker

2011-01-16T15:24:00.003+01:00

“Margreet komt op mij over als een gedegen en beschouwend ingesteld persoon, met brede kennis van diverse thema's, snel ingewerkt. Ik ken haar vanwege haar werk en betrokkenheid op m.n. genderissues, gender-gerelateerd geweld, rechten en gelijkheid. Issues die voortdurend aandacht verdienen, ook in Nederland. Als persoon zeer geschikt Eerste Kamerlid voor GroenLinks".

Dit is de aanbeveling van Hilde Bakker, senior-adviseur huiselijk en eergerelateerd geweld bij MOVISIE.

Op 5 februari stelt het GroenLinks congres de kandidatenlijst voor de Eerste Kamer vast. Ik ben voorgedragen voor een verkiesbare plek op deze lijst. De kandidatencommissie schreef een mooi advies over mij (gedegen jurist met gezag en een prettige persoonlijkheid).Ook anderen zien mij graag in de Eerste Kamer. Tot aan het congres iedere dag een aanbeveling op mijn blog.

Huiselijk geweld en mannen

2011-01-16T11:30:00.002+01:00

Veertig procent van de slachtoffers van huiselijk geweld is man, aldus het nieuwsbericht in de kranten van afgelopen dagen. Daar sta je dan met je jarenlange uitgedragen overtuiging dat huiselijk geweld voor een groot deel gendergerelateerd is. Niets van waar, mannen en vrouwen zijn ongeveer even vaak slachtoffer, het heeft dus niets met rolpatronen of machtsverschillen te maken.
Of toch wel?
De cijfers, en ook de werkelijkheid, zijn minder eenduidig dan het op het eerste gezicht lijkt. Dezelfde krantenberichten melden dat 83% van de plegers van huiselijk geweld man is. Hoe dit met elkaar te rijmen? Betekent dit dat 17% van de mannen wordt mishandeld door hun vrouwelijke partner en 23% door hum mannelijke (homoseksuele partner)?
Hier wreekt zich het gebruik van de term 'huiselijk geweld' als containerbegrip voor alle mogelijke vormen van geweld binnen het gezin, van kindermishandeling tot partnergeweld tot ouder- en ouderenmishandeling. Van lichamelijk geweld tot psychische geweld tot seksueel geweld. In veel opzichten is het goed om het begrip breed te houden, bijvoorbeeld waar het gaat om strafrechtelijke inzet, het kunnen inzetten van het huisverbod, of hulpverlening door de steunpunten huiselijk geweld. Maar waar het gaat om het doorgronden van de (oorzaken van) problematiek, en het ontwikkelen van gerichte preventie-strategieën is het zaak veel preciezer te kijken. Over welke vorm van huiselijk geweld hebben we het? Wat is de achtergrond van het geweld?
Het onderzoek waarop de krantenberichten zijn gebaseerd bevat een groot aantal van die meer specifieke gegevens. Zo wordt er onderscheid gemaakt tussen incidenteel geweld en evident (meer structureel / ernstig) geweld, wordt gekeken wie de plegers van het geweld zijn, en wordt specifiek aandacht besteed aan de meest ernstige vorm van huiselijk geweld, het zogenaamd 'intimate terrorism'. En dan blijkt ook dat sekse nog steeds een onderscheidend criterium is. De brief waarmee de minister van justitie het onderzoek aanbiedt aan de Tweede Kamer laat hier ook geen misverstand over bestaan:
"Ruim twee derde van het evident huiselijk geweld is gepleegd door partners of ex-partners. Vrouwen worden vaker slachtoffer van geweld dat gepleegd wordt door de (ex) partner dan mannen. Mannen worden vaker slachtoffer van geweld dat gepleegd wordt door een broer of een andere persoon in de huiselijke kring. (...) De meest ernstige vorm is een structurele vorm van huiselijk geweld. Het wordt gekarakteriseerd door controle en macht die de dader, meestal de man, uitoefent op het slachtoffer, meestal de vrouw. Een ongelijke machtsverhouding tussen man en vrouw ligt hier aan de basis. Dit type onderscheidt zich duidelijk van de andere lichtere typen van partnergeweld. Ongeveer 20 procent van de daders is onder te brengen in deze groep."
Dat de meest ernstige vorm van huiselijk geweld gendergerelateerd is, betekent overigens niet dat we geen aandacht moeten besteden aan de mannen die slachtoffer zijn van huiselijk geweld, of dat nu door hun partner of door anderen wordt gepleegd. Ik ben blij dat de minister aankondigt de ondersteuning van mannelijke slachtoffers te willen verbeteren, en de meest ernstige vorm van huiselijk geweld verscherpt aan wil pakken.
Huiselijk geweld heeft te maken met persoonlijke relaties. Relaties waarin al dan niet stereotype genderrollen een grote rol spelen. Een goede aanpak speelt daarop in, en is dus genderspecifiek. Maar niet alleen genderspecifiek: hoe meer maatwerk kan worden geleverd ten aanzien van specifieke groepen daders of slachtoffers, hoe meer effect er van de maatregelen kan worden verwacht. Wat dat betreft is niet alleen meer onderzoek nodig naar de omvang van huiselijk geweld binnen verschillende bevolkingsgroepen, zoals de minister aankondigt (naar aanleiding van het onderzoeksresultaat dat niet-westers-allochtone daders oververtegenwoordigd zijn in de groep daders die met justitie in aanraking komt), maar zal ook de aanpak afgestemd moeten worden aan de achtergronden en behoeften van verschillende groepen. Hetzelfde geldt voor geweld binnen homoseksuele relaties; iets waar het onderzoek geheel aan voorbij gaat.
Meer mannen slachtoffer van huiselijk geweld dan gedacht. Geen reden om de genderspecifieke aanpak overboord te zetten, maar juist om deze te versterken. Ter ondersteuning van mannen en van vrouwen.

De aanbeveling van de dag: Lisette van Gurp

2011-01-15T16:47:00.004+01:00

“Margreet staat voor haar zaken, is betrouwbaar, zoekt informatie gedegen uit, en heeft een onwaarschijnlijk uithoudingsvermogen om zich bezig te houden met zaken die vrouwen en recht betreffen, zowel nationaal als internationaal. Ze is gedreven, maar niet fanatiek; ze heeft een uitgesproken mening, maar eist niet op hoge toon haar gelijk op. Ik zou haar graag in de reflectie-kamer zien optreden!”

Deze aanbeveling komt van Lisette van Gurp, nu docent aan de Hogeschool van leiden, en daarvoor jarenlang beleidsadviseur over gemeentelijk huiselijk geweld beleid, onder meer bij de VNG.

Op 5 februari stelt het GroenLinks congres de kandidatenlijst voor de Eerste Kamer vast. Ik ben voorgedragen voor een verkiesbare plek op deze lijst. De kandidatencommissie schreef een mooi advies over mij (gedegen jurist met gezag en een prettige persoonlijkheid).Ook anderen zien mij graag in de Eerste Kamer. Tot aan het congres iedere dag een aanbeveling op mijn blog.

Witte wereld; foto's uit de Achterhoek

2011-01-14T21:52:00.004+01:00

Foto's gemaakt op 30 december 2010 in De Heurne

De aanbeveling van de dag: Melita Mertens

2011-01-14T10:40:00.005+01:00

“Margreet is een enthousiaste stimulerende vrouw. Een voorbeeld van iemand die maatschappelijke betekenis geeft aan haar leven. Daarnaast is ze heel goed in staat om haar collega's aan haar te binden en zo haar visie te delen en aan te scherpen.”

zegt Melita Mertens, interim manager en coach. Zij heeft mij als interim directeur gesteund in mijn stap van beleidsmedewerker naar directeur bij het Clara Wichmann Instituut, en mij later gecoacht toen ik als directeur te maken kreeg met het afbouwen van de organisatie na stopzetting van de subsidie. Een proces dat ik mede dankzij Melita en de betrokkenheid van alle medewerkers goed heb kunnen afronden. En daar zullen mijn eigen bindende en leiderschaps-kwaliteiten ook aan bijgedragen hebben.

Op 5 februari stelt het GroenLinks congres de kandidatenlijst voor de Eerste Kamer vast. Ik ben voorgedragen voor een verkiesbare plek op deze lijst. De kandidatencommissie schreef een mooi advies over mij (gedegen jurist met gezag en een prettige persoonlijkheid).Ook anderen zien mij graag in de Eerste Kamer. Tot aan het congres iedere dag een aanbeveling op mijn blog.

Nieuw logo

2011-01-13T13:19:00.001+01:00

Mijn bedrijf heeft een nieuw logo. De nieuwe website volgt hopelijk snel.

De aanbeveling van de dag: Marjan Wijers

2011-01-13T11:35:00.004+01:00

“Margreet is een fijne partner om mee samen te werken. Ze is deskundig, betrokken, betrouwbaar, collegiaal, houdt de grote lijnen in de gaten en is ook nog gewoon een prettig mens.”

De woorden van Marjan Wijers, al vele jaren een van mijn samenwerkingspartners. Eerst waren we collega's bij het Clara Wichmann Instituut, en sindsdien hebben we als ondernemers een aantal projecten samen gedaan. En nu staan we met een paar anderen op het punt een nieuwe organisatie op te richten: Rights4Change. Maar daarover later meer.

Op 5 februari stelt het GroenLinks congres de kandidatenlijst voor de Eerste Kamer vast. Ik ben voorgedragen voor een verkiesbare plek op deze lijst. De kandidatencommissie schreef een mooi advies over mij (gedegen jurist met gezag en een prettige persoonlijkheid).Ook anderen zien mij graag in de Eerste Kamer. Tot aan het congres iedere dag een aanbeveling op mijn blog.

De aanbeveling van de dag: Marieke Ruinaard

2011-01-12T11:09:00.003+01:00

“Margreet is uitermate geschikt voor een plek in de Eerste Kamer: politiek geschoold, juridisch onderlegd, scherp op achterstelling en gelijkberechtiging in het algemeen en vrouwenrechten in het bijzonder, altijd op zoek naar houdbare oplossingen voor een rechtvaardige samenleving. De juiste (jonge) vrouw op de juiste plaats!”

Aldus Marieke Ruinaard, senior adviseur innovatie en projecten bij de Blijf Groep.

Op 5 februari stelt het GroenLinks congres de kandidatenlijst voor de Eerste Kamer vast. Ik ben voorgedragen voor een verkiesbare plek op deze lijst. De kandidatencommissie schreef een mooi advies over mij (gedegen jurist met gezag en een prettige persoonlijkheid).Ook anderen zien mij graag in de Eerste Kamer. Tot aan het congres iedere dag een aanbeveling op mijn blog.

De aanbeveling van de dag: Emel Can

2011-01-11T15:53:00.004+01:00

“Margreet de Boer is een zeer bekwame en betrouwbare collega. Ik vind haar zonder twijfel geschikt voor een hoge plek op de kandidatenlijst voor de Eerste Kamer!”

schreef Emel Can, GroenLinks collega deelraadslid in Amsterdam-West

Op 5 februari stelt het GroenLinks congres de kandidatenlijst voor de Eerste Kamer vast. Ik ben voorgedragen voor een verkiesbare plek op deze lijst. De kandidatencommissie schreef een mooi advies over mij (gedegen jurist met gezag en een prettige persoonlijkheid).Ook anderen zien mij graag in de Eerste Kamer. Tot aan het congres iedere dag een aanbeveling op mijn blog.

Afghanistan

2011-01-10T20:54:00.002+01:00

Net als bij veel GroenLinksers is mijn eerste gevoel bij de voorgestelde trainingsmissie naar Afghanistan: niet doen. De situatie is onveilig, het is voor meer dan de helft een operatie van militairen, en het is maar de vraag of er wat bereikt gaat worden. Bovendien zijn er waarschijnlijk zinvoller dingen te doen voor de wederopbouw van Afghanistan, en mag deze missie wat mij betreft in ieder geval niet uit ontwikkelingssamenwerkingsgeld betaald worden.
Maar moet GroenLinks op basis van dergelijke gut-feelings van de leden een beslissing nemen, of is het zaak om het voorstel serieus te bekijken en alle voors en tegens tegen elkaar af te wegen?
Wat mij betreft het laatste. Ik vind het dan ook goed dat de Tweede Kamer fractie heeft aangegeven het voorstel uitgebreid te zullen bekijken, en pas na een hoorzitting een beslissing te zullen nemen.

Omdat ik momenteel bezig ben met een project rond de evaluatie van de Nederlandse mensenrechteninzet in het buitenland, zit mijn hoofd vol met evaluatievragen en -criteria. Misschien aardig om deze ook eens op voorhand toe te passen op de voorgestelde Afghanistan missie.
Een belangrijke vraag bij evaluaties is die naar de relevantie: in hoeverre komen de doelstellingen van het project tegemoet aan de behoeften van de verschillende stakeholders? In dit geval levert dat de vraag op: in hoeverre (en hoe) draagt deze missie bij aan blijvende veiligheid en ontwikkelingskansen van de burgers van Afghanistan?
De tweede vraag is die naar de effectiviteit: in hoeverre zijn de doelstellingen van het project daadwerkelijk bereikt? Vertaald naar de missie: is er een reële kans dat de doelstellingen van het project daadwerkelijk worden gehaald: zal het beoogde aantal politiemensen worden getraind, en misschien nog belangrijker, zullen de Afghaanse burgers profiteren?
Ook de doelmatigheid is een aandachtspunt: worden de beoogde doelen op een zo efficiënt mogelijke manier bereikt; worden de beschikbare middelen optimaal benut?
Bij de vraag naar de impact van een project gaat het om de wat verder gelegen effecten van de interventie. Daarbij kan het gaan om de bedoelde effecten (in lijn met de doelstelling), maar ook om onbedoelde effecten, die zowel positief als negatief kunnen zijn. Dit lijkt me voor een eventuele Afghanistan missie een heel belangrijke vraag. Slachtoffers aan deze of gene zijde vormen zo'n mogelijke onbedoeld effect, of polarisatie van de situatie.
Een niet onbelangrijke vraag is ook die naar de duurzaamheid van de effecten: is het waarschijnlijk dat de positieve effecten van het project ook na de projectperiode gecontinueerd zullen worden? Aspecten die daarbij een rol spelen zijn de politieke situatie en het commitment van de machthebbers ter plekke, de beschikbare capaciteit (in geld, mensen en technische middelen), socio-culturele aspecten, waaronder draagvlak bij en betrokkenheid van de bevolking, organisatorische inbedding, en economische haalbaarheid (zullen op de lange termijn de opbrengsten opwegen tegen de kosten).

Zonder nadere informatie kan ik niet alle vragen beantwoorden voor de voorgestelde Afghanistan missie. Mijn gut-feeling zegt wel dat de antwoorden mijn meest basale gut-feeling zullen bevestigen; ik ben niet zo optimistisch over wat we mogen verwachten aan relevantie, effectiviteit, doelmatigheid, effecten en duurzaamheid.

En zoals ik zei: ik denk dat er zinvoller projecten denkbaar zijn in Afghanistan; projecten die misschien wat minder flitsend zijn in de categorie toys for boys, maar wel beter scoren op de hiervoor genoemde criteria. Projecten op het gebied van wederopbouw, ontwikkelingssamenwerking en mensenrechten. Projecten die zonder problemen met OS-geld betaald kunnen worden.

En het trainen van Afghaanse politie-agenten? Misschien moeten we eens serieus kijken naar het SP-idee om die agenten hier in Nederland te trainen. Veilig, en een stuk kostenefficiënter. Denkt mijn gut-feeling.

De aanbeveling van de dag: Marieke van den Berg

2011-01-10T10:45:00.003+01:00

“Margreet de Boer is een gedreven en succesvolle voorvechter van vrouwenrechten met een omvangrijk maatschappelijk netwerk en een scherp strategisch inzicht. Zij verdient als kandidaat voor de Eerste Kamer een hoge positie in de lijst.”

Deze aanbeveling komt van Marieke van den Berg, projectcoördinator bij Aim for human rights, o.a. op het gebied van mensenhandel.

Op 5 februari stelt het GroenLinks congres de kandidatenlijst voor de Eerste Kamer vast. Ik ben voorgedragen voor een verkiesbare plek op deze lijst. De kandidatencommissie schreef een mooi advies over mij (gedegen jurist met gezag en een prettige persoonlijkheid).Ook anderen zien mij graag in de Eerste Kamer. Tot aan het congres iedere dag een aanbeveling op mijn blog.

De aanbeveling van de dag: Thirza Bronner

2011-01-09T15:25:00.004+01:00

“Margreet belichaamt het moderne feminisme, waar autonomie, emancipatie en rechten in dialoog staan met (culturele) diversiteit, en weinig ruimte is voor dogma's. Zij is een inspirator voor vele jonge vrouwen en mannen en laat zien dat carrière, kinderen en maatschappelijke betrokkenheid hand in hand kunnen gaan.”

Aldus Thirza Bronner, expert op het gebied van seksuele en reproductieve gezondheid en gezondheidsrechten, en een van de trouwe volgers van mijn blogs. En duo-raadslid voor D66 in Amsterdam Zuid.

Op 5 februari stelt het GroenLinks congres de kandidatenlijst voor de Eerste Kamer vast. Ik ben voorgedragen voor een verkiesbare plek op deze lijst. De kandidatencommissie schreef een mooi advies over mij (gedegen jurist met gezag en een prettige persoonlijkheid).Ook anderen zien mij graag in de Eerste Kamer. Tot aan het congres iedere dag een aanbeveling op mijn blog.

De aanbeveling van de dag: Martha Meijer

2011-01-08T09:24:00.004+01:00

“Margreet de Boer is een gedreven mensenrechten- en vrouwenrechten expert. Zij heeft ruime ervaring in het werk met maatschappelijke organisaties wereldwijd. Daarnaast heeft zij een heel sterke motivatie om hier in Nederland voor verandering te gaan, zodat de Nederlandse samenleving rechtvaardiger, socialer en duurzamer wordt. Als lid van de Eerste Kamer voor GroenLinks is zij geheel op haar plaats.”

Deze aanbeveling komt van Martha Meijer, mensenrechtenspecialist en voormalig directeur van Aim for Human Rights.

Op 5 februari stelt het GroenLinks congres de kandidatenlijst voor de Eerste Kamer vast. Ik ben voorgedragen voor een verkiesbare plek op deze lijst. De kandidatencommissie schreef een mooi advies over mij (gedegen jurist met gezag en een prettige persoonlijkheid).Ook anderen zien mij graag in de Eerste Kamer. Tot aan het congres iedere dag een aanbeveling op mijn blog.

De aanbeveling van de dag: Saranna Maureau

2011-01-07T10:51:00.004+01:00

“Margreet beschikt over een mooie mix van bevlogenheid en analytisch vermogen. Trefzeker en rustig combineert zij politieke idealen met een analytisch en juridisch kader. Daarnaast heeft ze een enorme hekel aan onrecht en discriminatie. Prima op haar plek op een hoge plaats in de Eerste Kamer dus.”

Aldus Saranna Maureau, actief GroenLinkser, voormalig stadsdeelvoorzitter, en - eerlijk is eerlijk - vriendin.

Op 5 februari stelt het GroenLinks congres de kandidatenlijst voor de Eerste Kamer vast. Ik ben voorgedragen voor een verkiesbare plek op deze lijst. De kandidatencommissie schreef een mooi advies over mij (gedegen jurist met gezag en een prettige persoonlijkheid).Ook anderen zien mij graag in de Eerste Kamer. Tot aan het congres iedere dag een aanbeveling op mijn blog.

De aanbeveling van de dag: Jale Simsek

2011-01-06T13:58:00.002+01:00

Op 5 februari stelt het GroenLinks congres de kandidatenlijst voor de Eerste Kamer vast. Ik ben voorgedragen voor een verkiesbare plek op deze lijst. De kandidatencommissie schreef een mooi advies over mij (gedegen jurist met gezag en een prettige persoonlijkheid). Ook anderen zien mij graag in de Eerste Kamer. Tot aan het congres iedere dag een aanbeveling.
Vandaag de aanbeveling van Jale Simsek, expert op het gebied van diversiteit en interculturele communicatie:

“Ik beveel mevr. Margreet de Boer aan als lid van de Eerste Kamer. Mevr. de Boer heeft een uitzonderlijk gevoel voor rechtvaardigheid en integriteit die boven alle kaders uitstijgt. Zij staat voor de mens ongeacht afkomst, kleur of seksuele voorkeur. Nederland heeft deze kwaliteiten, en mensen als Mevr. de Boer die buiten de kaders kunnen zien waar het echt om gaat, hard nodig. met vriendelijke groet, Jale Simsek”

De aanbeveling van de dag: Paul van der Linden

2011-01-05T11:26:00.003+01:00

In het kader van mijn kandidatuur voor de Eerste Kamer tot het congres iedere dag een aanbeveling van iemand anders.
Vandaag die van Paul van der Linden, interim-manager, zakelijk leider van de onderzoeksstichting van Evelien Tonkens (Stichting Actief Burgerschap), en buurtgenoot:

Margreet ken ik als juridisch goed onderlegde, eigentijds feministe en ook gewoon een harde werker, een creatieve projectmanager met internationale horizon. Degelijk in haar analyse, duidelijk in haar handelen en aangenaam in de omgang. En ook een goede moeder!

De aanbeveling van de dag: Mathieu Heemelaar

2011-01-04T12:58:00.007+01:00

Met het mooie advies van de kandidatencommissie voor mijn kandidatuur voor de Eerste Kamer ben ik er natuurlijk nog niet. De volgende stap is dat het congres mij daadwerkelijk op een verkiesbare plaats moet zetten. Er moet dus intern - binnen GroenLinks - campagne gevoerd worden, om alle leden te overtuigen van mijn kwaliteiten voor de Senaat.
Maar ook campagne voeren doe je niet alleen. Gelukkig niet. In de aanloop van het congres daarom iedere dag een aanbeveling van iemand anders. GroenLinkser en niet GroenLinksers. Zij vinden dat ik een plek in de Eerste Kamer verdien. Ik hoop dat ze het congres overtuigen.
Vandaag de eerste aanbeveling, van Mathieu Heemelaar, mijn voormalig fractievoorzitter in Westerpark, actief in RozeLinks en in de vorige periode tijdelijk Tweede Kamerlid. Mathieu zegt:

Ik beveel Margreet van harte aan voor verkiesbare plaats op de EK-lijst. Het zou overigens wel een aderlating voor de deelraad van Amsterdam-West zijn. Margreet is alweer 5 jaar een politicus met groot gezag op het gebied welzijn en zorg, altijd gecombineerd met diversiteit.

Afscheid van hyves, en mijn oude blogs

2011-01-02T14:54:00.005+01:00

Hoeveel sociale media kan een mens bijhouden? Sommigen ongetwijfeld heel veel, maar ik ga mij beperken tot dit blog, Twitter. LinkedIn en Facebook. Mijn hyves-account ga ik opzeggen. Dat het tegenwoordig van de Telegraaf is, is daarbij een welkom laatste zetje.
Zojuist heb ik al mijn oude blogs (van toen ik ze nog op hyves schreef) in een tekstbestand gezet. Misschien dat ik er nog eens een aantal thematische overzichtsblogs van maak, maar voorlopig gaan ze off line. Wie nog wil lezen wat ik tussen 2007 en 2009 schreef over huiselijk geweld, moederschap, inburgering, emancipatie en diversiteit bij Groen-Links, de SGP en tal van andere onderwerpen kan dat deze week nog doen op mijn hyves-blog, daarna is het afgelopen.

Traditie

2010-12-31T13:05:00.005+01:00

Net zoals de afgelopen tien jaar zitten we met oud en nieuw met een groep vrienden in de Achterhoek (nadat we het met diezelfde groep de tien jaar daarvoor bij een van ons thuis vierden). Kinderen kwamen, haakten af en komen ook weer terug. Activiteiten bleven soms eenmalig (bezoek aan Erven Kots; het douanespel in het bos), en ontwikkelden zich soms tot gewoontes of zelfs tradities. Het bowlen heeft het wat dat betreft niet gehaald; maar het zwemmen op oudjaarsdag in subtropisch zwemparadijs Bahia in Bocholt mag gerust een traditie genoemd worden. Waarbij overigens niet iedereen meegaat (ik dit jaar ook niet), wat gek genoeg niets af doet aan de waarde van de traditie.
Eigenlijk gebeurt er niet veel bijzonders hier. We lezen kranten en boekjes. Drinken en ouwehoeren rond de open haard. Mopperen op de top 2000 en luisteren er ondertussen met veel plezier naar. Soms gaat er iemand een stukje wandelen of een stukje rennen. Er gaan wat mensen boodschappen doen. Er wordt getafeltennist, de kinderen vermaken zich in de andere kamer met de Wii. Er zet nog eens iemand koffie.
En vanavond (oudjaar) is er een spel, hebben we om 12 uur champagne en steken we het meegebrachte vuurwerk af.
Ik denk dat de voorspelbaarheid en de ongedwongenheid het zo leuk maken. De verwachtingen zijn niet hoger gespannen dan dat we ongeveer hetzelfde gaan doen als vorig jaar.

Ik zou hier nu een hele verhandeling aan kunnen koppelen over de samenleving. Dat mensen in zijn algemeenheid graag vasthouden aan tradities; zich veiliger voelen wanneer alles bij het oude blijft en angstig worden van verandering. Maar dat ga ik niet doen. Het past bij de discussies hier dat we dat soort maatschappelijke thema's aanraken, er een paar opmerkingen over uitwisselen en het dan weer laten. Lekker veilig.

Maar wees gerust: het zwelgen in tradities moet wat mij betreft ook niet te lang duren: vanaf morgen ga ik weer voor de nieuwe uitdagingen!

Kandidaat voor de Eerste Kamer

2010-12-20T16:57:00.003+01:00

Zelf wist ik het al een paar weken, maar vandaag mag het ook naar buiten: Ik word voorgedragen voor een verkiesbare plaats op de GroenLinks kandidatenlijst voor de Eerste Kamer.

De kandidatencommissie zegt over mij:

Gedegen jurist met gezag en prettige persoonlijkheid
Margreet is een slimme juriste met een uitstekende dossierkennis. Met haar gedegen wijze van analyseren en overtuigende presentatie is Margreet waardevol voor de Eerste Kamerfractie. Margreet is een generalistische jurist met een ruime en ook breed inhoudelijke ervaring, en tegelijkertijd beschikt zij over specialistische kennis op het gebied van Justitie en Emancipatie. Binnen GroenLinks heeft Margreet op verschillende niveaus bestuursfuncties vervuld. Als raadslid in het stadsdeel Amsterdam Westerpark/West heeft zij een groot gezag door haar constante kwaliteit en inhoudelijk sterke inbreng. Margreet wordt gedreven door de wil bij te dragen aan een rechtvaardiger wereld. Zij wil haar analytische vaardigheden voor GroenLinks inzetten om binnen en buiten de Eerste Kamer de theorie van wetgeving en beleid met de praktijk van de maatschappelijke werkelijkheid te verbinden. Wij dragen Margreet de Boer graag voor voor blok 2 en vinden haar een aanwinst voor de fractie.

Zie hier het volledige advies van de commissie.

Ik ben erg blij met dit advies, en heb enorm veel zin om daadwerkelijk in de Eerste Kamer aan de slag te gaan. Daarvoor is het nog wel nodig dat het GroenLinks congres van 5 februari me ook daadwerkelijk op een verkiesbare plek zet, en dat GroenLinks bij de verkiezingen voor de provinciale staten voldoende stemmen krijgt.

Voor de congreskrant schreef ik het volgende over mezelf:

Dit ben ik:
Jurist, criminoloog, partner, moeder, gezelschapmens. Ruim 10 jaar gewerkt als sociaal advocaat. Daarna onderzoeker, beleidsanalist en directeur bij het Clara Wichmann Instituut. Nu mijn eigen bureau: Projects on Women's Rights.
Binnen GroenLinks ben ik onder meer actief als raadslid in Amsterdam-West en in het FemNet.
Daarom wil ik in de Eerste Kamer
Graag wil ik actief bijdragen aan een rechtvaardiger maatschappij. Een samenleving die niet gebouwd is op angst en wantrouwen, maar waarin solidariteit weer belangrijk is. Ik wil sterk positie kiezen voor een wereld waar iedereen het leven kan leiden dat hij of zij wil. Daarom zijn emancipatie en diversiteit kernwaarden in mijn handelen.
Wat ik kan en wat ik wil:
Bij het beoordelen van wetgeving houdt de Eerste Kamer houdt zich niet alleen bezig met de vraag: willen we dit? Maar ook met de vragen: mag het, kan het en werkt het?
Deze politieke én juridische vragen kan ik goed met elkaar verbinden. Ik heb ruime ervaring met het beoordelen van effecten van wetgeving en met het toetsen van wetgeving aan onder meer internationale verdragen. Mijn inzet is dat GroenLinks zich in de Eerste Kamer profileert als de partij die consequent aandacht vraagt voor de naleving van internationale (mensenrechten) verdragen, met grote aandacht voor emancipatie, diversiteit en zelfbeschikking en voor de effecten op natuur en milieu.
Als lid van de Eerste Kamer wil ik midden in partij en samenleving staan. En dus vooral buiten het Binnenhof op zoek gaan naar expertise bij deskundigen, werkgroepen en de lokale werkelijkheid.

Zoals gezegd: er moet nog wel wat gebeuren voor ik in de Eerste Kamer zit. Om te beginnen op het GroenLinks congres. Vandaar dat ik alle GroenLinks leden oproep om zich voor 4 januari a.s. aan te melden voor het congres (alleen dan heb je stemrecht), en mij op het congres op een mooie plek op de lijst te kiezen. Aanmelden kan via de volgende link: http://congres.groenlinks.nl/aanmelden

Diervriendelijk vlees bestaat niet

2010-12-01T09:53:00.002+01:00

Maar een diervriendelijker veehouderij wel.
Ik ben blij met het besluit van Albert Heijn om alleen nog varkensvlees met minimaal 1 ster van de Dierenbescherming te verkopen (zie hier een kort bericht in De Volkskrant van vorige week; langere artikel van vandaag staat niet online). Het is natuurlijk niet ideaal, maar het is een begin.
En het stimuleert mij in ieder geval om geen genoegen meer te nemen met maar 1 ster, zoals ik nu nog wel eens doe, want we willen de lat natuurlijk steeds een stukje hoger leggen. Om AH en de vleesindustrie te stimuleren nog diervriendelijker vee te gaan houden. En misschien stiekem ook wel een beetje om het toch net iets 'beter' te doen dan gewoon maar iedereen die bij AH koopt.

Huwelijkse voorwaarden: de praktijk is zo modern nog niet

2010-11-29T11:27:00.005+01:00

Vorige week deed een aantal partijen, waarondeer GroenLinks, het voorstel om voortaan huwelijkse voorwaarden als standaard te nemen voor het huwelijksvermogensregime, in plaats van de gemeenschap van goederen.
Principieel ben ik het hiermee van harte eens.
Wel moet er aandacht besteed worden aan de effecten die een dergelijke maatregel in de praktijk heeft. Waar de praktijk minder modern is dan de ideale wereld, mag het nastreven van onze idealen niet ten koste gaan van vrouwen die zich in een achtergestelde positie bevinden!
Zie ook de opinie van E-Quality, met daarin de terechte opmerking: de praktijk is zo modern nog niet.

Wind en dolfijnen

2010-11-28T22:14:00.001+01:00

Dinsdag 16 november
De laatste overtocht, van Tortuga naar Isla de Margarita, was ongeveer zoals we de hele reis hadden verwacht: veel wind, en bijna pal tegen. Omdat we geen hardcore zeilers zijn, en 15 uur varen op een dag wel mooi vinden, hebben we de etappe afgelegd op motor en zeil samen. Daarmee konden we heel scherp aan de wind een snelheid van ongeveer 5 knopen bereiken. Hadden we het helemaal op zeil gedaan dan hadden we minder scherp kunnen varen (en hadden we dus moeten kruisen) en een snelheid van hooguit 3 knopen kunnen halen; lees minimaal 30 uur achter elkaar onderweg. Nou, 15 uur achter elkaar golf op/golf af is wel genoeg. Mooi om het een dag mee te maken, maar toch ook erg blij dat we niet de hele reis deze wind (kracht en richting) hadden.
Onderweg is wel de nog openstaande wens voor de reis in vervulling gegaan (zij het voor heel even): gedurende een minuut of vijf werden we vergezeld door een groepje (kleine) dolfijnen, die om het schip heen dartelden, wat sprongetjes maakten, en toen weer verder zwommen de andere kant op.

Nachtzeilen

2010-11-28T14:45:00.002+01:00

Isla La Tortuga, maandag 15 november half 10 in de ochtend.
Vannacht hebben we de 'grote oversteek' gemaakt; van Los Roques naar Isla La Tortuga. Een stuk van 85 mijl Caribische zee, zonder land. Zeker 15 uur varen. En wanneer je - in verband met ondiepten bij de ankerplaatsen- zowel bij licht wilt vertrekken als bij licht wilt aankomen betekent dat dus 's nachts varen. Gistermiddag om 16 uur vertrokken we; de grote lege zee op. Na twee uur varen ging de zon onder, en werd het nacht. De eerste helft van de nacht werden we nog bijgelicht door de maan (prachtig over het water); daarna moesten we met de sterren doen, en met het hier altijd aanwezige weerlichten ergens aan de horizon. Het is heel apart, zeilen door de nacht op een lege zee. De horizon blijft steeds net zichtbaar, maar verder is het een grote donkerte waar je op hoop van zegen doorheen gaat. Waarbij je er van uit gaat dat alle bootjes lichtjes hebben (het aantal bootjes vannacht beperkte zich overigens tot drie gedurende de hele nacht, en dan nog heel ver weg), en waarbij je maar moet hopen dat er geen boomstammen, scheepskisten of zeecontainers in de zee drijven. Maar eerlijk gezegd viel het me alles mee; het was niet eng. Dat het ook 's nachts lekker warm blijft hier helpt daar wel bij natuurlijk. En dat het niet al te hard waaide. Windkracht 3 a 4. Schuin tegen; we hebben ongeveer de helft van de nacht met motor en grootzeil gevaren, en de helft van de nacht gezeild (dus zonder motor). Om acht uur vanochtend gingen we hier voor anker; 16 uur varen dus; we zijn erg tevreden. Ik heb nog wel redelijk geslapen vannacht (van 21 tot 24 en van 5 tot 7); de beide mannen hebben niet meer dan drie uur slaap gehad denk ik. Vandaag dus een luierdag met een beetje bijslapen; boekjes lezen; foto's op de computer zetten.
En misschien even naar de kust zwemmen. Er staan hier een aantal hutten en tentjes; ik denk dat vissers deze plek gebruiken om tijdens hun vistochten te overnachten, en na een aantal dagen vissen weer naar huis gaan. Echt bewoond is Tortuga volgens mij niet.
Morgen varen we dan naar Isla Margerita, en zit ons avontuur er al weer bijna op. Dankzij het uitzonderlijk vriendelijke weer (geen windkracht 6 maar 3 a 4) viel de avontuurlijkheid overigens wel mee; maar een hele ervaring is het wel. En een prachtige vakantie.

Bodemschatten

2010-11-27T20:48:00.006+01:00

Zondag 14 november
Zoals overal ook bij onze laatste ligplaats in Los Roques gesnorkeld. Veel was er niet te zien; geen koraal, en vooral veel zand op de bodem. Met wat kleine visjes (waaronder hele mooie witte). Ook op de bodem: enorme schelpen. Ik heb er een paar opgedoken en gefotografeerd. Daarna weer in zee gegooid; ik heb begrepen dat je uit het Caribisch gebied geen schelpen als souvenir mee mag nemen. Bovendien zaten de schelpdieren er nog in (wat overigens wel suggestieve plaatjes oplevert).

Ook gespot: twee prachtige grote zeesterren. Allebei met vijf punten. Een was geelbruin met een zwarte net/webachtige tekening; de ander was ook geelbruin, maar dan met allemaal knobbeltjes. De zeesterren heb ik niet opgedoken om te fotograferen. In de eerste plaats lagen ze iets dieper dan de schelpen; maar vooral durfde ik het niet aan om met mijn blote handen zeesterren op te pakken. Je weet nooit wat voor enge stekeligheden en/of giftigheden ze hebben. Ik zal proberen op het internet het goede plaatje erbij te zoeken.

Plaatje van internet; een betere kon ik niet vinden. Zoiets was het, alleen dan met zwarte tekening ipv rood

Gran Roque

2010-11-25T16:40:00.002+01:00

Zaterdag 13 november (2)
En dan zomaar ineens een bewoond eiland. Met een klein leuk plaatsje. Alleen zandpaden; behalve de vrachtauto die het vuilnis ophaalt geen auto's, veel bootjes, een airstrip waar de toeristen die komen zeilen of vissen aankomen (waarbij de vliegtuigjes ongeveer tussen de masten van de boten door landen), en prachtig gekleurde huizen en idyllische straatjes. Op een terras op het strand heerlijk vis gegeten, met koude witte wijn. Helaas was de koffiemachine kapot; een echte cappuccino zat er dus niet in.
Inmiddels zaterdagochtend.
Ik ga maar eens een kopje oploskoffie maken.
En dan gaan we zo het dorp nog even in om een paar boodschappen te doen (vooral brood), voordat we vanmiddag weer verder gaan varen.
Morgen gaan we de grote oversteek naar Tortuga maken: de hele nacht doorvaren. Om bij licht te vertrekken en bij licht aan te komen vertrekken we dan in de middag, en hopen we de volgende ochtend bij Tortuga aan te komen. Spannend.

Muggen, pelikanen en groene meeuwen

2010-11-25T10:08:00.003+01:00

Zaterdag 13 november
Terwijl ik van de agenda in mijn telefoon een signaal krijg dat ik, zoals elke zaterdag, moet schaatsen, zit ik in mijn zomerjurkje buiten aan boord van ons bootje voor de kust van Gran Roque. De baren zijn wat woelig hier; vannacht was het nog erger; behoorlijke onweersbuien. Maar inmiddels is het weer droog, zij het bewolkt. Wat eigenlijk wel lekker is, want met voortdurend zon weet je op een boot met slechts een klein afdakje tegen de zon af en toe niet waar je het zoeken moet. Afgelopen twee dagen hebben we heerlijk gezeild tussen de eilanden van Los Roques. Het had wel wat weg van zeilen op de Friese meren: donkergrijs water, en aan alle kanten plukjes land/bomen aan de horizon. Maar dan warm.
Heel veel bijzondere dieren hebben we nog niet gezien. Het wachten is nog op de dolfijnen; het lijkt me echt fantastisch om die rond de boot te zien zwemmen. Schildpadden hebben we al wel gezien. En heel veel pelikanen. Een genot om naar te kijken. Als ze in een groepje zitten te zitten, maar vooral als ze op visvangst zijn. Ze vliegen dan laag over het water. Als ze een vis spotten gaan ze iets hoger vliegen, en storten zich dan op een hoogst onelegante wijze naar beneden, waarbij ze verfrommeld en met een grote plons in het water terecht komen. Het ziet er onhandig uit, maar het zal wel effectief zijn om vissen te vangen.
Een andere diersoort die we tot nu toe veel zijn tegengekomen is de mug. Groot en klein, dik en dun, maar met als gemeenschappelijk kenmerk dat ze doorgaans met heel veel zijn, en gemeen prikken. Hier bij Gran Roque zitten ze gelukkig niet, maar de vorige twee eilandjes waar we lagen waren er van vergeven. Het weerhield mij er gisteren zelfs van om een rondje over het eiland te lopen; zodra ik vanuit de zee aan land klom zaten er direct tientalolen beesten op me. Snel een paar foto's genomen (met in een tonnetje mee aan land genomen telefoon), en toen snel de ze weer in gedoken. We zien allemaal inmiddels uit alsof we de mazelen hebben.
De meest bijzondere dieren die ik tot nu toe gezien heb zijn groene meeuwen. Althans die dacht ik even te zien toe we hier gisteren aan kwamen. Maar het bleken gewone witte meeuwen te zijn, die als ze boven het turquoise water vliegen groen lijken door de weerspiegeling van het water.

Woensdag 10 november, Los Roques

2010-11-21T17:31:00.001+01:00

Inmiddels zijn we alweer een paar dagen aan het varen. Veel relaxter dan verwacht; want het waait minder hard dan normaal, en dan hadden we de wind die er was ook nog grotendeels mee. Echt vakantie dus. Inmiddels hebben we drie vaardagen en twee klus/rommeldagen achter de rug. Na Curaçao was Bonaire de eerste stop. Daar moest nog wat aan de boot geklust worden (touwtje, oogje) en hebben we een poging gedaan de koelkast gerepareerd te krijgen. Tevergeefs, zodat we nu koelkastloos in de subtropen zitten. Wat eigenlijk prima gaat; rode wijn is ook heel lekker en hoeft niet gekoeld te worden, en met blikjes en potjes komen we een heel eind.
Het varen is erg lekker. Een eindeloze zee, soms blauw, soms donker; meestal met lange grote golven (oceaandeining), soms met rimpelingen, soms olieglad. We varen veel met de motor (vandaag bijvoorbeeld was er te weinig wind om te zeilen), maar hebben ook al lekker gezeild.
En de eerste onbewoonde eilanden hebben we ook al gehad. Vannacht lagen we bij Sova Ventas, een verzameling van kleine eilandjes, waarvan een aantal type zand met palmboom, en een aantal met mangrovebos. We hebben geankerd in de Mangrove-baai. Het was wel een avontuur om daar te komen: tussen de klippen en ondiepten door.
Nu liggen we bij een van de eilanden van Los Roques, dat er mogelijk nog idyllischer uitziet. We kwamen tegen zonsondergang aan: oranje wolkenluchten, vuurtoren, wit zand, palmbomen.
En nu is het weer donker. Wat niet donker is: een echt overweldigende sterrenhemel, met een kleine maansikkel die al onwaarschijnlijk veel licht geeft.
En we vermaken ons goed. Boekje lezen, babbelen, af en toe gesprekken die ergens over gaan (politiek, de ontevredenheid van de Nederlanders, familiegeschiedenis). En het gaat me goed af, die rust, en het loslaten van de onrust van werk en raadswerk waar ik vorige week nog midden in zat.
Komende dagen zeilen we nog een paar dagen rond op Los Roques. Daarna maken we een grote oversteek. Wordt het misschien toch nog spannend.

Verjaardag in Caracas

2010-11-21T17:14:00.002+01:00

Deze verjaardag had ik me toch anders voorgesteld. Eind van de ochtend aankomen op Schiphol, waar man en kinderen me op staan te wachten; rest van de zondag lekker thuis, vertellen over mijn reis, genieten van het weer samen zijn. Zoiets.
In plaats daarvan zit ik nu in de lobby van hotel Tamanaco in Caracas. Niets mis met deze lobby (er wordt momenteel zelfs een bruidspaar gefotografeerd), maar ik wil er niet zijn. Ik wil naar huis.
Afgelopen etmaal was een aaneenschakeling van gedoe. Vliegtuig vertraagd, vliegtuig zou mogelijk niet gaan; omgeboekt naar ander vliegtuig; vliegtuig in; vliegtuig kapot; vliegtuig weer uit; hangen op vliegveld; toch naar hotel; paar uur slapen; luxe ontbijt (dat dan weer wel); hangen in lobby in afwachting van vervoer naar vliegveld.
En inmiddels weten we nog niets over hoe en wanneer we alsnog naar huis kunnen.
En als klap op de vuurpijl zie ik net op de website van Al Italia dat het vliegtuig waar we oorspronkelijk mee hadden zullen vliegen gisteravond alsnog is vertrokken. Weliswaar met een vertraging van 5 uur, maar het is in Europa. Voldoende ingrediënten voor een slecht humeur. Maar ik probeer mij een berustende houding aan te meten. En me toch een beetje jarig te voelen. Alle felicitaties via SMS; mail, twitter en facebook helpen daar wel bij.
En in het kader van het zien van lichtpuntjes: in deze hotellobby is wel WIFI. Ik kan dus de stukjes die ik tijdens de reis heb getypt online gaan zetten, met wat foto's erbij. Ga ik zo doen; te beginnen met het oudste stukje.

Curacao, zaterdagochtend

2010-11-07T15:38:00.002+01:00

- bericht geplaatst op zondagochtend-

Zaterdagochtend kwart voor tien. Ik zit op de veranda, met uitzicht over groen, bloemen en een vrijwel golfloze Caribische zee. In die zee heb ik vanochtend al gezwommen, en (met mijn duikbril op sterkte, een echte aanrader voor de brildragers onder ons) al de meest prachtige vissen gezien. Van die lange, prik-achtige; grote zwarte met een blauw randje, geel/wit gestreepte en uitziende pyramidevormige vissen met slangachtig gevlekte schubben. En dan nog allerlei klein en/of wat minder gekleurd spul. Wim is boodschappen doen. Vanmiddag gaan we de laatste klusjes aan de boot doen, en morgenochtend gaan we varen. Dankzij orkaan Thomas die vorige week een eindje verder voorbij trok is het Westenwind. Zeer uitzonderlijk hier. Het betekent dat we met windje mee naar Bonaire kunnen varen. Morgen begint het avontuur dus echt. Maar voorlopig is het alvast genieten van zon en zee. Ik voel me erg verwend. Thuis is iedereen hard aan het werk, terwijl het waarschijnlijk koud en nat is. Ik kreeg vanochtend om 8 uur (13 uur Nederlandse tijd) van mijn telefoon een melding dat ik moet schaatsen. Maar ik houd het voorlopig maar even op zwemmen.

Handen af van de kinderopvang

2010-10-29T10:55:00.005+02:00

Vanochtend heeft de fractie van GroenLinks Amsterdam West bij twee kinderdagverblijven handtekeningen opgehaald in het kader van de actie Handen af van de Kinderopvang. Ook Tweede Kamerlid Liesbeth van Tongeren was hierbij aanwezig. De actie werd erg goed ontvangen, zowel door de ouders die hun kinderen naar de creche brachten, als door de leidsters van de kinderdagverblijven. Hieronder een aantal foto's.
Wie ook wil tekenen, kan nog tot 5 november terecht op www.groenlinks.nl/kinderopvang

Alleen thuis

2010-10-24T12:42:00.002+02:00

Mijn man is een weekend weg met zijn voetbalvrienden, en zojuist heb ik de kinderen op de trein gezet naar Utrecht, waar ze met tante Heleen naar de musical gaan. Ik ben dus alleen thuis.
Nu kan ik heel goed tegen alleen zijn. Ik heb het ook nodig; ik kan er chagrijnig van worden wanneer ik voortdurend sociaal moet zijn. Als ik af en toe een uur alleen een boekje kan lezen, een wandeling kan maken of een stukje door het park kan rennen, ben ik daarna weer veel gezelliger. En ik vind het niet voor niets erg prettig om mijn eigen baas te zijn, en vaak alleen te werken.
En ik ben natuurlijk ook wel eens alleen thuis, vaak een uurtje tussendoor. Dan heb ik een half uurtje om de krant te lezen; of kan ik rustig even werken.
Maar een hele middag in het weekend alleen; dat is lang geleden.
En ik geloof dat ik het een beetje ontwend ben, alleen weekend houden. Maar ik ga het proberen: een middagje rommelen. Klassieke muziek draaien zonder dat ik na 10 minuten de vraag krijg of het weer af mag, boekje lezen, blogje schrijven. Misschien even naar buiten. En vast ook wel opruimen en stofzuigen.

Handen af van de kinderopvang!

2010-09-22T10:57:00.001+02:00

De werkgroep

2010-09-14T21:29:00.002+02:00

Ongeveer vanaf het moment dat ik advocaat werd (ja kinderen, dat was in 1989) ben ik lid van de werkgroep seksueel geweld. Een werkgroep van oorspronkelijk alleen en later vooral vrouwelijke advocaten die slachtoffers van seksueel geweld bijstaan, en van wat andere geïnteresseerden. Ondanks alle wisselingen in de organisatie waar de werkgroep een werkgroep van is (achtereenvolgend de landelijke werkgroep vrouw en recht, het Clara Wichmann Instituut en nu de Vereniging voor Vrouw en Recht) draait de werkgroep gewoon door; iedere tweede dinsdag van de maand, van zes tot acht. Met uitwisseling van alle nieuwtjes op het gebied van wetgeving en jurisprudentie, casusbespreking en af en toe een actie richting wetgever, rechtsprekers of instanties zoals de raad voor rechtsbijstand.
Toen ik in 2002 stopte met mijn advocatenpraktijk bleef ik vanuit mijn functie bij het Clara Wichmann Instituut actief lid (zelfs coördinator) van de werkgroep.
Pas in 2006, toen ik op lokaal niveau politiek actief werd, en vrijwel iedere dinsdag moest vergaderen, kwam de klad er in. Sindsdien heb ik weinig werkgroepbijeenkomsten meer bezocht,
Maar vanavond was ik er weer. En gelukkig is er weinig veranderd. Zelfs de helft van de aanwezigen kende ik nog. Nu was ik er vanavond met een doel (ik ga de bestaande jurisprudentiebundel over schadevergoeding na seksueel geweld updaten, en heb daar input van de werkgroepleden voor nodig), maar buiten dat vind ik het weer bijzonder inspirerend. Het is goed om signalen vanuit de praktijk te horen (van officieren van justitie die vorderingen benadeelde partij torpederen tot Oost-Europese 'bruiden' die worden uitgebuit en mishandeld, en het gebrek aan aandacht voor huiselijk geweld bij familierechters), om samen te brainstormen over de meest effectieve manier om de gebrekkige rechtsbijstand aan slachtoffers op de kaart te zetten, of over een manier om de uitsluiting van schade ten gevolge van seksueel misbruik door verzekeringsmaatschappijen aan te pakken.
Ik krijg bijna zin om weer advocaat te worden.
Maar in ieder geval veel zin om weer zo vaak mogelijk werkgroepbijeenkomsten bij te wonen. Hoewel ik nog steeds erg weinig kan op dinsdag......

GroenLinks stelt vragen over agressie tegen homo's in Amsterdam-West

2010-07-21T21:55:00.005+02:00

Ook de GroenLinks-fractie Amsterdam-West is geschokt door het bericht dat in een straat in Amsterdam West zeker drie homostellen verbaal en fysiek zijn lastig gevallen en bedreigd. GroenLinks waardeert het dat het stadsdeelbestuur de betrokkenen direct heeft uitgenodigd voor een gesprek op het stadsdeelkantoor, en dat het stadsdeel het actieplan discriminatie dat al in de maak was nu versneld gaat invoeren. GroenLinks wil graag een goed beeld krijgen van wat er speelt rond homo-discriminatie in het stadsdeel. De fractie wil ook graag weten wat er precies in het actieplan komt te staan. Daarbij vindt GroenLinks het van belang dat (belangen)organisaties van groepen die vaak te maken krijgen met discriminatie bij het opstellen en uitvoeren van het plan worden betrokken.
Namens de fractie heb ik daarom de volgende schriftelijke vragen aan het Dagelijks Bestuur (college van het stadsdeel)gesteld:

1. Hebben het stadsdeel, de politie of instellingen voordat de zaak in de publiciteit kwam eerder signalen ontvangen van de discriminatie van homo’s en lesbiennes in deze straat? Zo ja, wat is er met deze signalen gedaan? Uit de berichtgeving blijkt dat in ieder geval een van de betrokkenen een aantal malen contact heeft gehad met de politie. Kunt u dit bevestigen? Zo ja, wat is er naar aanleiding van deze meldingen ondernomen?

2. Welke maatregelen zijn er getroffen naar aanleiding van de incidenten zoals door AT5 op 14 juli gemeld, zowel richting slachtoffers, richting plegers als richting de buurt?

3. Kunt u in zijn algemeenheid iets zeggen over de aard en omvang van agressie tegen homoseksuelen in Amsterdam-West? Waar kunnen mensen incidenten melden? Is er een toe- of afname van het aantal meldingen?

4. Klopt het dat een actieplan discriminatie reeds in de maak is, zoals het bericht in AT5 stelt? Zo ja, kunt u de raad informeren omtrent de doelen, reikwijdte en maatregelen van dit actieplan?

5. Bent u het met ons eens dat het van belang is dat (belangen)organisaties van groepen die regelmatig te maken hebben met discriminatie geraadpleegd worden over de inhoud van een actieplan discriminatie, en worden betrokken bij de uitvoering ervan? Zo nee, waarom niet? Zo ja, om welke organisaties gaat het, en welke stappen heeft u reeds gezet en gaat u nog zetten om hun betrokkenheid te waarborgen?

6. Bent u het met ons eens dat het van belang is dat ook de stadsdeelraad kaders kan stellen voor het actieplan discriminatie? Zo nee, waarom niet? Zo ja, wanneer kunnen wij de bespreking van het actieplan tegemoet zien?

De KNVB als wetgever; dan maar geen WK

2010-07-17T12:44:00.002+02:00

Al weken erger ik mij mateloos aan arrogantie waarmee de KNVB onze wetgeving en de manier waarop die tot stand komt volledig aan zijn laars lapt bij het meedingen naar het WK 2018. En aan het gebrek aan kritische opmerkingen hierover in de media. En aan de grenzeloze arrogantie van de FIFA die zich werkelijk boven alle wetgeving die voor gewone stervelingen geldt verheven voelt.

Het begon al met de rel rond de Bavaria-jurkjes en de dames die in verband daarmee in een Zuid-Afrikaanse cel waren beland. Bleek dat in Zuid-Afrika niet alleen regels over commerciële monopolieposities binnen het stadion waren gemaakt (okay), maar dat de strafwet speciaal voor het WK was aangepast en dat het handelen in strijd met deze regels een strafbaar feit was geworden. Toen dit in het nieuws kwam was ik met een aantal vrienden zeilen. Tijdens de discussie hierover stelde ik iedereen nog gerust: in Nederland kan dat niet zomaar; daarvoor is wetgeving nodig, en daar gaan Tweede en Eerste Kamer over, met een toets door de Raad van State, dus zulke gelegenheidswetgeving zal er hier niet komen. Maar wat lezen we de volgende ochtend in de krant: de KNVB verzekert de FIFA dat de Nederlandse wetgeving zodanig aangepast zal worden dat hier dezelfde regels gaan gelden als nu in Zuid-Afrka. Hoe kan de KNVB dit beloven? Kunnen zij bepalen wat Tweede Kamer, Eerste Kamer en Raad van State gaan doen?

Het werd even stil, en het punt ontglipte uit mijn aandacht.

Totdat ik gister en vandaag nieuwe berichten las over het bod wat Nederland heeft gedaan om het WK 2018 binnen te krijgen.
De FIFA en al haar medewerkers hoeven geen BTW te betalen over alles wat ze hier in Nederland kopen. Hoezo? Welke uitzonderingsbepaling in de wet op de omzetbelasting is hiervoor van toepassing? Of staan KNVB en FIFA boven de wet?
Voor de baas van de FIFA wordt een rijbaan vrijgehouden als hij van het ene stadion naar het andere moet reizen. Op welke basis gebeurt dit? Voor zover ik weet worden dit soort maatregelen alleen genomen voor de koningin en andere staatshoofden. Is de baas van de FIFA soms een staatshoofd? Grenzeloze arrogantie.

In het artikel in de Volkskrant van vandaag staat dat uit het Bidbook blijkt "dat Nederland er alles voor over heeft om het de wereldvoetbalbond naar de zin te maken. Zo heeft de organisatie diverse wetswijzigingen en maatregelen toegezegd, die zeer ingrijpend zijn voor de openbare orde. De Tweede Kamer steunde eerder het uitbrengen van een bod, maar is tot nu toe niet op de hoogte gesteld van wat er de FIFA is beloofd".
En dan breekt dus mijn klomp. Wel wetswijzigingen beloven, maar niet degene die daarover gaat - de Tweede Kamer - informeren.
Ik mag toch hopen dat onze wetgever korte metten maakt met de arrogantie van de KNVB en de FIFA.
Dan maar geen WK in 2018; onze rechtsstatelijke principes zijn belangrijker.

Het einde van een tijdperk

2010-07-07T10:49:00.003+02:00

Met een hoofdrol in de eindmusical 'De meester slaat terug' nam mijn jongste zoon vorige week afscheid van de basisschool. Tijdens de daarop volgende disco konden de ouders buiten op het plein nog even met elkaar, en met de meesters en juffen kletsen. Toch vreemd om je te realiseren dat hiermee het tijdperk basisschool voorgoed is afgesloten, en dat je al die mensen dus misschien nooit meer spreekt. Maar gelukkig is de school echt om de hoek, en komen we dus regelmatig leerkrachten tegen (ik op weg naar de bakker, zij voor onze deur parkerend bijvoorbeeld). En van de juf van M. hebben we de uitnodiging om nog eens te komen eten.
En het voordeel van een buurtschool is dat wij de ouders, en M. de kinderen ook nog overal blijven tegenkomen.
Maar goed, het blijft een stap. Geen kinderen meer op de basisschool, maar twee pubers op de middelbare.

Hekken weg? Volkstuinen 2

2010-07-02T21:30:00.002+02:00

Tijdens het gesprek met de mensen van de volkstuinen (zie vorige blog) kwamen we ook te spreken over hoe de volkstuinen wat meer toegankelijk zouden kunnen worden voor andere buurtbewoners. Want het is toch zonde dat niet meer mensen van zo’n prachtig stuk groen kunnen genieten. Het bleek dat er al veel gebeurt aan het verbinden van de volkstuinen met de buurt, o.a. door projecten met scholen. De volkstuinverenginingen willen best nadenken over het meer open stellen van de tuinen, mits de veiligheid (spelende kinderen, en de huisjes zijn extreem inbraakgevoelig) en de rust op de complexen zijn verzekerd.
De mensen met wie ik sprak merkten op dat er in nota’s vaak van veronderstelde gesloten en naar binnen gerichte volkstuinverenigingen wordt gerept, maar dat er maar weinig met de verenigingen wordt gesproken over hoe dingen anders zouden kunnen. Dat lijkt me geen goede zaak.
Aan de andere kant maken de verenigingen te weinig zichtbaar dat ze niet alleen bezig zijn met groen en met zichzelf, maar ook een sociale functie in de buurt hebben. Als plek waar mensen in een participatietraject aan de slag zijn, als samenwerkingspartner in natuureducatie, en als vrijwilligersorganisatie met veel actieve leden, ook uit de buurt.
Wat mij betreft gaan we de volkstuinverenigingen veel beter betrekken bij het stadsdeel, zowel waar het gaat om het ‘groen’ als waar het gaat om het sociale aspect.
Onze GroenLinks-stadsdeelwethouders Dirk de Jager (groen) en Hetty Welschen (welzijn) reageerdenalvast positief op mijn suggestie hierover het gesprek aan te gaan.
Ik zal het blijven volgen, en waar mogelijk ook zelf initiatieven nemen. Iedereen die goede ideeen heeft: ik hoor ze graag!

Een klein streepje met grote gevolgen - Volkstuinen 1

2010-07-02T17:00:00.005+02:00

In de ontwerp-structuurvisie voor Amsterdam staat een klein streepje dat de gemoederen in en rond de Volkstuinencomplexen bij het Westerpark hoog heeft doen oplopen. Het streepje staat voor een mogelijke doortrekking van de Bos en Lommerweg naar het Westelijk Havengebied, dwars door het volkstuinencomplex, en daarmee dwars door de Brettenzone, de ‘groene scheg’ die loopt van de Haarlemmerpoort tot aan Spaarnwoude.
Net als de volkstuinders is ook GroenLinks West niet blij met plannen voor een dergelijke weg. Niet voor niets hebben we immers in ons verkiezingsprogramma staan dat de Brettenzone verder ontwikkeld moet worden als ecologisch gebied. Een weg die dit gebied doorsnijdt past daar op geen enkele manier in.
Als woordvoerder binnen de fractie voor het Westerpark en de Brettenzone heb ik de afgelopen tijd de nodige gesprekken gevoerd over de plannen, en de bezwaren daartegen. Met de GroenLinks fractie en de wethouder in de Centrale Stad (die nemen uiteindelijk de beslissing) en met vertegenwoordigers van de actiegroep Red Groenzone Westerpark / Westerpark4all.
Tijdens de raadsvergadering van 22 juni heb ik vragen gesteld aan het Dagelijks Bestuur van Stadsdeel West, dat daarop heeft geantwoord namens aan de Centrale Stad te zullen laten weten dat stadsdeel West tegen de weg door het volkstuinencomplex is. Deze zienswijze is als het goed is dinsdag jl. vastgesteld. Zie ook de site van GL Amsterdam West.
Ik heb goede hoop dat de weg er niet gaat komen, en dat er andere oplossingen gevonden kunnen worden voor de nodige ontsluiting van nieuwe woonwijken in het havengebied. Ik hoop dat we het kleine streepje snel kunnen weggummen.
ndaag nog niet maar als het

Gelukkig is het nog niet zover: als Oranje verliest slaat papa ons

2010-06-14T15:26:00.002+02:00

Op zaterdag 12 juni is de campagne ‘Zet huiselijk geweld buiten spel’ gestart. In de periode van 12 juni tot en met 31 juli staan gigaboards langs de hoofdsnelwegen in Nederland om aandacht te vragen voor huiselijk geweld: “Als Oranje verliest, slaat papa ons. Gezellig zo’n WK …” “Zet huiselijk geweld buitenspel”

De campagne ‘Zet huiselijk geweld buitenspel’ loopt tijdens het Wereldkampioenschap Voetbal. De vrouwenopvang instellingen van de Federatie Opvang willen met deze campagne juist tijdens het WK aandacht vragen voor huiselijk geweld. Want dat voetbal mensen samenbrengt en verbroedert, is bekend. Dat voetbal en geweld niet samengaan; daar zijn we het ook allemaal over eens. Dit geldt ook voor sport en huiselijk geweld. Maar dat huiselijk geweld een groot probleem is dat zelfs verergert tijdens belangrijke sportevenementen als een WK, is minder bekend. De vrouwenopvang wil daarom juist in deze periode mensen aan het denken zetten.

meer info over de campagne: www.opvang.nl